شیوه های موثر ایجاد تعامل درسی سازنده بین معلم و دانش آموزان

هدف این مطالعه بررسی و شناسایی شیوه های موثر ایجاد تعامل درسی سازنده بین معلم و دانش آموزان است. تعامل سازنده به عنوان یکی از عوامل کلیدی در بهبود کیفیت یاددهی–یادگیری، ابعاد شناختی، عاطفی، رفتاری و اجتماعی دانش آموزان را تحت تاثیر قرار می دهد. ضرورت انجام این تحقیق از آنجا ناشی می شود که تعامل مثبت معلم و دانش آموز زمینه ساز یادگیری فعال، افزایش انگیزش، کاهش مشکلات رفتاری و ارتقای مسئولیت پذیری دانش آموزان است و در نظام های آموزشی موفق به عنوان یکی از اصول بنیادین مطرح است. روش گردآوری مطالب در این پژوهش بر اساس مرور متون و منابع علمی فارسی و انگلیسی صورت گرفته است و شامل تحلیل مطالعات پیشین و یافته های پژوهش های داخلی و بین المللی مرتبط با تعامل درسی، شیوه های تدریس فعال، بازخورد آموزشی، فناوری های آموزشی و مدیریت کلاس درس می باشد. نتایج این بررسی نشان می دهد که استفاده از شیوه های تدریس فعال، پرسش های باز، بازخورد مستمر، ایجاد فضای امن و حمایتی، توجه به تفاوت های فردی، کاربرد فناوری آموزشی و تقویت مهارت های ارتباطی معلم، موجب افزایش مشارکت فعال، یادگیری عمیق، انگیزش و اعتمادبه نفس دانش آموزان می شود. همچنین تعامل سازنده درسی زمینه تحقق اهداف آموزشی و تربیتی را فراهم کرده و موجب ارتقای کیفیت کلی فرآیند یاددهی–یادگیری می گردد.

کلیدواژه ها:

دانش آموز ، معلم ، تعامل درسی سازنده ، یادگیری