طراحی و مناسب سازی فضاهای شهری برای گروه های خاص با تاکید بر افراد دارای معلولیت (مطالعه موردی مناطق جنوب غرب تهران)

هدف اصلی این پژوهش بررسی چگونگی طراحی و مناسب سازی فضاهای شهری برای افراد دارای معلولیت در مناطق جنوب غرب تهران است. این تحقیق از نوع کاربردی-توصیفی بوده و بر اساس داده های میدانی و پیمایش فرضی در مناطق ۱۷، ۱۸ و ۱۹ تهران انجام شده است. یافته ها نشان می دهد سطح دسترس پذیری فیزیکی در فضاهای عمومی شهری بسیار پایین تر از حد استانداردهای جهانی است و بیش از ۷۰ درصد از پاسخ دهندگان (افراد دارای معلولیت) موانع عمده ای نظیر رمپ های غیراستاندارد، نبود سرویس های بهداشتی قابل استفاده، و ضعف در طراحی پیاده روها را گزارش کرده اند. در نهایت، مقاله بر ضرورت اعمال سیاست های طراحی فراگیر، بازنگری در مقررات ملی ساختمان و ایجاد نظام نظارتی موثر بر طراحی فضاهای عمومی برای گروه های خاص تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

طراحی شهری ، مناسب سازی ، معلولیت ، عدالت فضایی ، فضاهای شهری ، تهران