اهمیت رابطه معلم و دانش آموز در رشد تحصیلی و عاطفی

رابطه معلم و دانش آموز یکی از مولفه های اساسی در نظام آموزشی است که نقش تعیین کننده ای در رشد تحصیلی و عاطفی دانش آموزان ایفا می کند. کیفیت این رابطه می تواند انگیزه یادگیری، مشارکت فعال در کلاس و احساس امنیت روانی دانش آموزان را به طور چشمگیری تحت تاثیر قرار دهد. پژوهش ها نشان می دهد زمانی که معلمان با رویکردی حمایتی، همدلانه و محترمانه با دانش آموزان تعامل دارند، سطح اعتماد به نفس، خودکارآمدی و علاقه به یادگیری در آنان افزایش می یابد. از سوی دیگر، ارتباط مثبت معلم و دانش آموز می تواند موجب کاهش استرس تحصیلی، اضطراب امتحان و مشکلات رفتاری شود و زمینه را برای رشد عاطفی سالم فراهم سازد. این رابطه همچنین به معلمان کمک می کند تا نیازهای فردی دانش آموزان را بهتر شناسایی کرده و روش های آموزشی متناسب تری به کار گیرند. هدف این مقاله بررسی اهمیت رابطه معلم و دانش آموز و تاثیر آن بر پیشرفت تحصیلی و رشد عاطفی دانش آموزان است. نتایج این بررسی بر ضرورت توجه نظام آموزشی به تقویت مهارت های ارتباطی معلمان و ایجاد فضای آموزشی امن و حمایتگر تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

رابطه معلم و دانش آموز ، رشد تحصیلی ، رشد عاطفی ، انگیزه یادگیری ، سلامت روان ، تعامل آموزشی ، محیط یادگیری امن