تاثیر هوش مصنوعی بر توسعه مهارت های خلاقانه در کلاس درس

این مقاله به بررسی عمیق و چندوجهی تاثیرات نوظهور هوش مصنوعی (AI) بر فرآیندهای توسعه و تقویت مهارت های خلاقانه در محیط های آموزشی، به ویژه در کلاس های درس دوره ابتدایی تا متوسطه، می پردازد. با توجه به تغییر پارادایم های آموزشی و نفوذ روزافزون فناوری های مبتنی بر یادگیری ماشین، این پژوهش تلاش می کند تا چارچوبی تحلیلی برای درک پتانسیل های AI در تحریک تفکر واگرا، حل مسئله نوآورانه، و تولید محتوای اصیل توسط دانش آموزان ارائه دهد. هوش مصنوعی، از طریق ابزارهای شخصی سازی شده یادگیری، تولید محتوای کمکی، و محیط های شبیه سازی پیشرفته، می تواند موانع سنتی یادگیری خلاق را برطرف کرده و فضایی حمایتی برای آزمایش ایده ها فراهم آورد. با این حال، چالش هایی نظیر وابستگی بیش از حد، مسئله مالکیت فکری در محتوای تولید شده مشترک، و لزوم بازتعریف نقش معلم نیز مطرح است. تحلیل نشان می دهد که رویکرد یکپارچه سازی هوشمندانه AI می تواند مسیرهای جدیدی برای پرورش شهروندانی خلاق و آماده برای مواجهه با پیچیدگی های قرن بیست و یکم بگشاید. این تحقیق بر اهمیت طراحی آموزشی آگاهانه و اخلاقی در به کارگیری این فناوری ها تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، خلاقیت ، آموزش ، یادگیری شخصی سازی شده ، تفکر واگرا.