چگونه توانستم استرس و اضطراب تحصیلی یک دانش آموز کلاس اول را با اصلاح تعامل خانواده و ایجاد فضای حمایتی کاهش دهم

این اقدام پژوهی با هدف بررسی و کاهش استرس دانش آموزان کلاس اول در مدرسه شهید عباس درشتی انجام شد. مسئله اصلی تحقیق، فشار روانی و اضطراب تحصیلی دانش آموزان ناشی از شیوه های نادرست همکاری والدین در منزل بود، به ویژه هنگامی که فضای خانه بیش از حد شبیه کلاس درس می شد و باعث کاهش انگیزه، افت تمرکز و افزایش استرس در دانش آموزان می گردید.هدف این پژوهش، اصلاح الگوی تعامل والدین با دانش آموزان، ایجاد تعادل بین حمایت و استقلال، و فراهم سازی محیطی آرام و امن برای یادگیری موثر بود. روش تحقیق توصیفی-عملی و شامل مشاهده ی مستقیم، گفت وگو با دانش آموزان و والدین، بررسی رفتارهای تحصیلی و اجرای راهکارهای تربیتی و روان شناختی بود.نتایج نشان داد که با آگاه سازی خانواده ها، کاهش فشار آموزشی در خانه و تقویت ارتباط عاطفی با دانش آموزان، میزان استرس آن ها به طور قابل توجهی کاهش یافت و انگیزه، اعتماد به نفس و عملکرد تحصیلی آن ها بهبود پیدا کرد.اهمیت این پژوهش در آن است که نقش اساسی خانواده در سلامت روان دانش آموزان را برجسته می کند و نشان می دهد همکاری اصولی و آگاهانه والدین می تواند تاثیر مستقیم و مثبتی بر آرامش، رشد شخصیتی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان داشته باشد.

کلیدواژه ها:

استرس تحصیلی ، همکاری والدین ، سلامت روان دانش آموز ، آموزش در خانه ، تعامل خانواده و مدرسه