تاثیر آموزش مبتنی بر پروژه بر یادگیری پایدار در دروس نظری و عملی

آموزش مبتنی بر پروژه به عنوان یک رویکرد فعال یاددهی یادگیری، تاثیر قابل توجهی بر یادگیری پایدار در دروس نظری و عملی دارد. در این روش، یادگیرندگان به صورت فعال در فرایند آموزش مشارکت کرده و با انجام پروژه های مرتبط با مسائل واقعی، دانش و مهارت های خود را عمیق تر و معنادارتر فرا می گیرند. در دروس نظری که معمولا مفاهیم انتزاعی و دشوار هستند، این روش باعث افزایش فهم عمیق، تقویت تفکر انتقادی و تثبیت بهتر مفاهیم می شود. ارائه مفاهیم در قالب پروژه های کاربردی، فاصله میان نظریه و عمل را کاهش داده و باعث پایداری بیشتر یادگیری می گردد. در دروس عملی نیز آموزش مبتنی بر پروژه به دلیل ماهیت تجربه محور دروس، بسیار مناسب است. انجام پروژه های واقعی مهارت آموزی را به صورت کاربردی تقویت کرده و با تمرین و تکرار باعث تثبیت مهارت ها در حافظه بلندمدت می شود. روش پژوهش حاضر از نوع مروری است و پژوهشگر با گردآوری، مرور و تفسیر نتایج تحقیقات پیشین تلاش می کند دیدی جامع از چگونگی و میزان اثربخشی این رویکرد در زمینه های مختلف آموزشی ارائه دهد. این روش نقش مهمی در افزایش انگیزه، مسئولیت پذیری و همکاری تیمی دانش آموزان دارد. اگرچه روش مبتنی بر پروژه در هر دو حوزه اثربخش است، اما در دروس عملی معمولا نتایج ملموس تر و پایدارتری به همراه دارد. موفقیت این رویکرد نیازمند طراحی دقیق پروژه ها، توانمندسازی معلمان و فراهم سازی زیرساخت های لازم است. به کارگیری آموزش مبتنی بر پروژه می تواند به بهبود کیفیت یادگیری و تحقق اهداف آموزشی در نظام های آموزش و پرورش کمک شایان توجهی نماید.

کلیدواژه ها:

تدریس ، آموزش مبتنی بر پروژه ، یادگیری پایدار ، دروس نظری ، دروس عملی