بررسی تاثیر رویکردهای آموزشی متنوع بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان با اختلالات یادگیری و نقش معلم در تسهیل فرایند یادگیری

دانش آموزان با نیازهای ویژه در محیط های آموزشی سنتی با چالش های جدی مواجه هستند و اغلب نمی توانند توانایی های خود را به شکل کامل نشان دهند. هدف اصلی پژوهش، شناسایی و تحلیل رویکردهای مدرن آموزشی شامل یادگیری فردمحور، یادگیری مبتنی بر پروژه، فعالیت های عملی، یادگیری چندحسی و استفاده از فناوری های نوظهور و ابزارهای دیجیتال است که می توانند کیفیت آموزش و پیشرفت تحصیلی این گروه از دانش آموزان را ارتقا دهند. این مطالعه با بهره گیری از منابع علمی و تجربه های عملی، چارچوبی جامع برای ارائه استراتژی های موثر در آموزش ویژه فراهم می کند. رویکردهای سنتی، محدود به روش های یکسان و معلم محور هستند و فرصت یادگیری فعال و مشارکتی را برای دانش آموزان با نیازهای ویژه کاهش می دهند. در مقابل، رویکردهای مدرن بر انعطاف پذیری، یادگیری فعال، تعامل گروهی و توجه به تفاوت های فردی تمرکز دارند و امکان ارائه بازخورد مستمر و شخصی سازی برنامه های یادگیری را فراهم می کنند. این بخش نشان می دهد که استفاده هوشمندانه از رویکردهای نوین آموزشی باعث افزایش انگیزه، اعتماد به نفس و مشارکت فعال دانش آموزان می شود و به توسعه مهارت های شناختی، اجتماعی و عملی آنان کمک می کند. معلم به عنوان تسهیل گر و راهنمای یادگیری، با شناسایی نیازها، ارائه بازخورد مستمر، طراحی فعالیت های متنوع و ایجاد محیط حمایتی، زمینه پیشرفت تحصیلی و توسعه مهارت های دانش آموزان را فراهم می کند. همچنین بهره گیری از فناوری های نوظهور، هوش مصنوعی و ابزارهای دیجیتال در فرآیند یادگیری، امکان شخصی سازی آموزش، افزایش مشارکت دانش آموزان و کاهش شکاف های یادگیری را فراهم می سازد. این بخش نشان می دهد که تعامل مثبت معلم با دانش آموزان و خانواده، هماهنگی با متخصصان آموزشی و استفاده از استراتژی های نوین، اثر بخشی فرآیند یادگیری را به شکل قابل توجهی ارتقا می دهد

کلیدواژه ها:

پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ، اختلالات یادگیری ، معلم