بررسی نقش آموزگار ابتدایی در استفاده از داستان گویی تعاملی برای انتقال مفاهیم تربیتی

این مقاله به بررسی نقش آموزگار ابتدایی در استفاده از داستان گویی تعاملی به منظور انتقال مفاهیم تربیتی به کودکان می پردازد. با توجه به اهمیت دوره ابتدایی در شکل گیری شخصیت، نگرش ها و رفتارهای اخلاقی دانش آموزان، استفاده از روش های فعال و مشارکتی برای آموزش تربیتی ضروری است. داستان گویی تعاملی به عنوان یکی از موثرترین ابزارهای آموزشی–تربیتی، کودکان را در جریان داستان به مشارکت فعال فرا می خواند و فرصت می دهد تا با تحلیل شخصیت ها، ایفای نقش و بازآفرینی داستان، مفاهیم اخلاقی و اجتماعی را تجربه و درک کنند. نقش آموزگار در این فرآیند محوری است و شامل هدایت و مدیریت کلاس، ایجاد فضای امن و مشارکتی، ارائه پرسش های هدفمند، بازخورد مستمر و الگوی رفتاری مناسب می شود. تحلیل اثرات داستان گویی تعاملی نشان می دهد که این روش باعث ارتقای مهارت های شناختی، عاطفی، اجتماعی و اخلاقی کودکان می شود و مفاهیم تربیتی را از سطح نظری به سطح عملی منتقل می کند. نتایج پژوهش حاکی از آن است که بهره گیری از داستان گویی تعاملی با هدایت آموزگار، یادگیری مفاهیم تربیتی را جذاب، پایدار و موثر می سازد و زمینه ساز رشد متوازن و اخلاقی دانش آموزان در زندگی روزمره آنان است.

کلیدواژه ها:

داستان گویی تعاملی ، آموزگار ابتدایی ، آموزش تربیتی ، مشارکت فعال ، یادگیری اخلاقی.