بررسی تاثیر استفاده از هوش مصنوعی در آموزش و تفکر پژوهشی دانش آموزان

در سال های اخیر، هوش مصنوعی (AI) به سرعت در حال نفوذ به عرصه های مختلف زندگی، از جمله آموزش و پرورش، بوده است. پیشرفت های چشمگیر در این حوزه، امکان توسعه ابزارها و پلتفرم های هوشمند را فراهم آورده که قادر به ارائه خدمات آموزشی شخصی سازی شده، خودکارسازی وظایف اداری، و ارتقای تجربه یادگیری دانش آموزان هستند. هدف از این پژوهش، بررسی تاثیر استفاده از هوش مصنوعی در آموزش و توسعه تفکر پژوهشی دانش آموزان بود. روش تحقیق از نوع مروری نظام مند و با تحلیل محتوای کیفی انجام شد. داده ها از منابع علمی معتبر و کنفرانس های ملی و بین المللی استخراج و بر اساس چارچوب تحلیلی ارزیابی شدند. یافته ها نشان دادند که هوش مصنوعی با فراهم سازی محیط های یادگیری فعال و تطبیقی، به ارتقای توانایی های تحلیل، پرسشگری و خلاقیت دانش آموزان کمک کرده و موجب تغییر نگرش آنان نسبت به یادگیری و پژوهش شده است. همچنین، نقش معلم در محیط های هوشمند از انتقال دهنده دانش به راهنمای تفکر پژوهشی تغییر یافته است. نتیجه گیری کلی پژوهش آن است که هوش مصنوعی در کنار روش های تربیتی می تواند زمینه ساز پیدایش آموزش های پژوهش محور و شخصی سازی شده شود و یادگیری را از مرحله حفظ دانش به تولید دانش ارتقا دهد. این یافته ها مبنایی برای برنامه ریزی آموزشی نوین مبتنی بر فناوری های هوشمند فراهم می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تفکر پژوهشی ، آموزش و پرورش ، یادگیری هوشمند