تحلیل نقش فناوری و توسعه مهارت های حل مسئله و خلاقیت در دانش آموزان قرن بیست ویکم

تحولات سریع فناوری و گسترش ابزارهای دیجیتال، زمینه را برای بازتعریف فرآیندهای آموزشی در مدارس قرن بیست ویکم فراهم کرده است. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش فناوری در تقویت مهارت های حل مسئله، خلاقیت، تفکر انتقادی و نوآوری دانش آموزان طراحی شده است. این مطالعه به شناسایی مزایا، فرصت ها و چالش های استفاده از فناوری های نوین در محیط های آموزشی پرداخته و بر ضرورت طراحی محیط های یادگیری انعطاف پذیر و مبتنی بر نیازهای فردی دانش آموزان تاکید دارد. فناوری های دیجیتال و ابزارهای هوشمند آموزشی امکان یادگیری فعال، تعامل مستمر، بازخورد فوری و تجربه های یادگیری شخصی سازی شده را برای دانش آموزان فراهم می کنند و به ارتقای کیفیت یادگیری و انگیزه دانش آموزان کمک می کنند. بازی سازی و استفاده از شبیه سازی ها و محیط های واقعیت افزوده و واقعیت مجازی، مهارت های حل مسئله و تصمیم گیری دانش آموزان را به شکل فعال و تجربی تقویت می کند و امکان مواجهه با مسائل پیچیده و چالش های واقعی را فراهم می آورد. این روش ها علاوه بر توسعه مهارت های شناختی، به پرورش مهارت های اجتماعی، همکاری گروهی و توانایی کار تیمی دانش آموزان کمک می کنند و یادگیری را به تجربه ای جذاب و معنا دار تبدیل می کنند. جمع آوری داده های عملکرد دانش آموزان و استفاده از الگوریتم های هوشمند، معلمان را قادر می سازد تا مسیر یادگیری هر دانش آموز را شخصی سازی کنند و بر اساس نقاط قوت و ضعف، بازخورد دقیق و هدفمند ارائه دهند. این فرآیند موجب تقویت مسئولیت پذیری، خودتنظیمی و خودارزیابی دانش آموزان شده و امکان طراحی درس ها و فعالیت های آموزشی موثرتر و متناسب با نیازهای فردی را فراهم می کند. در این میان، نقش معلم به عنوان هدایت کننده، تسهیل کننده و پشتیبان یادگیری بسیار تعیین کننده است.

کلیدواژه ها:

فناوری ، توسعه ، مهارت های حل مسئله ، خلاقیت ، دانش آموزان ، قرن بیست ویکم