تاثیر بسترهای آموزش مجازی بر تعاملات یادگیری دانش آموزان

در سال های اخیر، گسترش فناوری های دیجیتال و تحولات ناشی از همه گیری کرونا، بسترهای آموزش مجازی را به بخشی جدایی ناپذیر از نظام های آموزشی تبدیل کرده است. یکی از جنبه های مهم این تحول، تاثیر عمیق این بسترها بر ماهیت و کیفیت تعاملات یادگیری است که همواره به عنوان عامل کلیدی در فرآیند آموزش شناخته می شده است. این مقاله مروری به بررسی تاثیر نظام مند بسترهای آموزش مجازی بر الگوهای تعامل در یادگیری دانش آموزان می پردازد. تحقیقات نشان می دهد که بسترهای آموزش مجازی با ایجاد فضایی متفاوت از کلاس های سنتی، دینامیک تعاملات یادگیری را دگرگون ساخته اند. از یک سو، این پلتفرم ها امکان تعامل گسترده تر دانش آموزان با محتوا، معلمان و هم کلاسی ها را فراهم کرده و از سوی دیگر، چالش های جدیدی در ایجاد تعاملات معنادار و عمیق آموزشی به وجود آورده اند. کیفیت این تعاملات که شامل تعامل دانش آموز-محتوا، دانش آموز-معلم و دانش آموز-دانش آموز می شود، تاثیر مستقیمی بر عمق و ماندگاری یادگیری دارد. این پژوهش به تحلیل این مسئله می پردازد که چگونه ویژگی های فنی و آموزشی بسترهای مختلف آموزش مجازی (مانند سیستم های مدیریت یادگیری، ابزارهای همکاری آنلاین و کلاس های مجازی) می تواند بر کیفیت، کمیت و ماهیت این تعاملات تاثیر بگذارد. همچنین نقش عوامل میانجی مانند طراحی فعالیت های یادگیری، صلاحیت های دیجیتال معلمان و میزان آمادگی دانش آموزان برای یادگیری مجازی مورد بررسی قرار می گیرد. در نهایت، چارچوبی برای طراحی و به کارگیری بهینه این بسترها به منظور تقویت تعاملات یادگیری ارائه می شود.

کلیدواژه ها:

بسترهای آموزش مجازی ، تعاملات یادگیری ، دانش آموزان ، یادگیری الکترونیکی ، روابط آموزشی