نقش فناوری های نوین و هوش مصنوعی در مداخلات آموزشی برای کودکان دارای اختلالات یادگیری خاص در دوره ابتدایی

این مقاله با هدف مرور نظام مند پژوهش های مرتبط با کاربرد فناوری های نوین و هوش مصنوعی در مداخلات آموزشی برای دانش آموزان دوره ابتدایی دارای اختلالات یادگیری خاص، از جمله نارساخوانی و دیسکالکولیا، انجام شده است. نتایج مرور مطالعات نشان دهنده چهار حوزه اصلی اثرگذاری این فناوری هاست: نخست، تشخیص و ارزیابی زودهنگام از طریق تحلیل الگوهای رفتاری، گفتاری و نوشتاری؛ دوم، طراحی مسیرهای یادگیری شخصی سازی شده متناسب با توانایی ها و نیازهای فردی هر کودک؛ سوم، توسعه ابزارهای کمکی مانند سامانه های تبدیل متن به گفتار، نرم افزارهای تعاملی و فناوری واقعیت افزوده که دسترسی به محتوای آموزشی را تسهیل می کنند؛ و چهارم، پایش مستمر پیشرفت تحصیلی و ارائه بازخورد اصلاحی به معلمان و والدین. با وجود ظرفیت بالای این فناوری ها در افزایش تعامل، انگیزش و بهبود پیامدهای یادگیری، چالش هایی همچون دسترسی نابرابر به امکانات فناورانه، نیاز به توانمندسازی حرفه ای معلمان، ملاحظات اخلاقی مرتبط با داده های حساس کودکان و خطر وابستگی بیش ازحد به فناوری همچنان مطرح است. در مجموع، یافته ها نشان می دهد بهره گیری اثربخش از فناوری های نوین و هوش مصنوعی مستلزم رویکردی متعادل، مبتنی بر شواهد و در تعامل با نقش محوری معلم به عنوان تسهیل گر یادگیری است.