بررسی رابطه بین سواد رسانه ای معلمان و کیفیت تدریس در محیط های مجازی در ایران

با توجه به گسترش روزافزون فناوری های اطلاعات و ارتباطات و ضرورت گذار به آموزش الکترونیک، سواد رسانه ای به عنوان یکی از شایستگی های کلیدی معلمان برای مدیریت موثر کلاس های درس مجازی شناخته می شود. هدف اصلی این مقاله، بررسی و تبیین رابطه بین سواد رسانه ای معلمان و کیفیت تدریس آن ها در محیط های مجازی در نظام آموزشی ایران است. این مطالعه با روش توصیفی-مروری و با رویکرد کتابخانه ای انجام شده است. داده های مورد نیاز از طریق مطالعه و تحلیل نظام مند منابع علمی معتبر شامل مقالات پژوهشی داخلی و خارجی، کتب تخصصی، پایان نامه ها و اسناد مرتبط با موضوع گردآوری شده است. یافته های به دست آمده نشان می دهد که بین سواد رسانه ای معلمان و کیفیت تدریس در فضای مجازی رابطه ای مستقیم و معنادار وجود دارد. معلمان دارای سواد رسانه ای بالا، قادرند با تولید محتوای تعاملی، مدیریت بهتر کلاس و استفاده از روش های نوین ارزشیابی، مشارکت دانش آموزان را افزایش داده و یادگیری عمیق تری را ایجاد کنند. با این حال، بررسی ها حاکی از آن است که وضعیت سواد رسانه ای معلمان در ایران با چالش هایی نظیر نگاه صرفا فنی به فناوری، عدم توازن در دسترسی به زیرساخت ها و نیاز به بازنگری در برنامه های توسعه حرفه ای مواجه است. همچنین، نتایج حاصله بیانگر آن است که ارتقای ابعاد مختلف سواد رسانه ای (شامل مهارت های فنی، انتقادی و اخلاقی) از طریق برنامه های آموزشی جامع و بومی سازی شده، ضرورتی اجتناب ناپذیر برای بهبود کیفیت تدریس و تضمین موفقیت آموزش در محیط های مجازی در ایران است.

کلیدواژه ها:

سواد رسانه ای ، کیفیت تدریس ، آموزش مجازی ، معلمان ، توسعه حرفه ای