تبیین تاثیر عبادت و نمازخواندن درتربیت دانش آموزان با توجه به خطبه های نهج البلاغه

هدف ازاین پژوهش تبیین تاثیرعبادت و نمازخواندن درتربیت دانش آموزان با توجه به خطبه های نهج البلاغه می باشد. نماز به عنوان یکی از ارکان اصلی دین اسلام، نقش مهمی در شکل دهی به شخصیت دینی و اخلاقی دانش آموزان دارد. آموزش نماز در مدارس، علاوه بر جنبه عبادی، فرصت مناسبی برای پرورش ارزش های اخلاقی مانند مسئولیت پذیری، نظم، احترام به دیگران و تقوا فراهم می کند. با انجام منظم نماز در محیط مدرسه، دانش آموزان به اهمیت وقت شناسی و تمرکز در امور فردی و اجتماعی پی می برند. این فعالیت ها به آن ها کمک می کند تا مهارت های خودکنترلی و مدیریت هیجانات را بهبود بخشند و از طریق تجربه عملی، معنای تعهد و پایبندی به ارزش های دینی را درک کنند.علاوه بر جنبه تربیتی، آموزش نماز در مدارس نقش آموزشی و فرهنگی نیز دارد. با ارائه آموزش های عملی و نظری درباره نماز، دانش آموزان با احکام، فلسفه و تاثیرات اجتماعی آن آشنا می شوند و ارتباط خود با خدا و محیط پیرامونشان تقویت می شود. این فرآیند باعث ارتقای سواد دینی و افزایش خودآگاهی اخلاقی می شود و به دانش آموزان کمک می کند تا در تصمیم گیری ها و رفتارهای روزمره، معیارهای اخلاقی و معنوی را در نظر بگیرند. بنابراین، نماز نه تنها یک عبادت فردی، بلکه ابزاری موثر برای تربیت و آموزش همه جانبه در مدارس محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

عبادت ، تربیت ، دانش آموزان ، نهج البلاغه