نقش هوش مصنوعی در ایجاد محیط های یادگیری تعاملی

با پیشرفت سریع فناوری های دیجیتال در قرن بیست و یکم، سیستم های آموزشی سنتی دیگر پاسخگوی نیازهای متنوع یادگیرندگان نیستند و نیازمند تحولاتی بنیادین می باشند. هوش مصنوعی به عنوان یکی از پیشرفته ترین فناوری های روز دنیا، پتانسیل بالایی برای تغییر پارادایم آموزش از حالت ایستا به پویا و تعاملی دارد. این پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی، به بررسی نقش هوش مصنوعی در خلق محیط های یادگیری تعاملی می پردازد. نتایج نشان می دهد که هوش مصنوعی از طریق شخصی سازی محتوا، ارائه بازخوردهای فوری، و ایجاد شبیه سازهای هوشمند، انگیزه یادگیری و مشارکت دانش آموزان را به طور چشمگیری افزایش می دهد. همچنین، این فناوری با تحلیل داده های یادگیرندگان، به مربیان کمک می کند تا نقاط ضعف و قوت دانش آموزان را شناسایی کرده و مسیر یادگیری را بهینه سازند. در نهایت، مقاله به چالش ها و ملاحظات اخلاقی استفاده از هوش مصنوعی در آموزش نیز پرداخته و پیشنهاداتی برای آینده پژوهش ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، محیط های یادگیری تعاملی ، آموزش شخصی سازی شده ، یادگیری ماشین