ادبیات به عنوان ابزار تربیت اخلاقی در نظام آموزشی

ادبیات، به عنوان یکی از کهن ترین ابزارهای انتقال ارزش ها، نقش مهمی در تربیت اخلاقی نسل های مختلف داشته است. در نظام آموزشی امروز، که با چالش هایی همچون ضعف ارتباطات انسانی، کاهش همدلی، و گسترش رفتارهای پرخطر مواجه است، بهره گیری از ظرفیت های ادبیات می تواند راهکاری موثر برای تقویت اخلاق، پرورش حساسیت های انسانی و ایجاد نگرش های پایدار در دانش آموزان باشد. این مقاله با هدف بررسی نقش ادبیات در تربیت اخلاقی در مدرسه، ابتدا مبانی نظری تربیت اخلاقی و جایگاه ادبیات در آن را تحلیل می کند، سپس پیشینه پژوهش های داخلی و خارجی را مرور کرده و در ادامه روش پژوهش و تحلیل یافته ها را ارائه می دهد. نتایج نشان می دهد که ادبیات، به ویژه داستان، شعر و روایت های اسطوره ای، می تواند به عنوان ابزاری قدرتمند برای تقویت همدلی، مسئولیت پذیری، احترام، عدالت خواهی و خودآگاهی اخلاقی در دانش آموزان به کار گرفته شود. در پایان، پیشنهادهایی برای بهره گیری نظام مند از ادبیات در برنامه درسی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

ادبیات ، تربیت اخلاقی ، مدرسه ، داستان ، شعر ، آموزش و پرورش