بررسی راهکارها آموزش عملی در طراحی و دوخت هنرستان ها

آموزش های فنی و حرفه ای در نظام آموزشی ایران، نقشی کلیدی در تربیت نیروی انسانی ماهر و خلاق ایفا می کند. رشته ی طراحی و دوخت به عنوان یکی از رشته های پرمتقاضی در هنرستان های دخترانه، بستری برای شکوفایی ذوق هنری، نوآوری و خوداشتغالی است؛ بااین حال آموزش عملی در این کارگاه ها با چالش های متعددی مواجه است. هدف این مقاله، بررسی تحلیلی موانع و چالش های آموزش عملی در کارگاه های طراحی و دوخت با اتکا بر چارچوب نظری ویگوتسکی، بندورا، دیویی، راجرز، و دسی و رایان است. روش پژوهش تحلیلی نظری است و یافته ها نشان می دهد که کمبود تجهیزات استاندارد، تراکم جمعیت هنرجویان، ضعف صلاحیت حرفه ای برخی مربیان، ناهماهنگی میان محتوای درسی و نیاز بازار، و ارزشیابی ناکارآمد از مهارت ها، از جمله چالش های اصلی است. از دیدگاه نظریه های یادگیری اجتماعی، سازنده گرایی و خودتعیین گری، تامین انگیزش درونی، ایجاد تعامل اجتماعی و ارائه بازخورد موثر، از مولفه های ضروری آموزش موفق در محیط های کارگاهی است. در پایان، راهکارهایی از جمله بازطراحی فضاهای کارگاهی براساس نیاز مهارتی، برگزاری کارگاه های ضمن خدمت برای مربیان، تلفیق آموزش نظری با پروژه های واقعی و تقویت انگیزش درونی هنرجویان پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

هنرستان ، آموزش عملی ، طراحی و دوخت ، یادگیری اجتماعی ، انگیزش درونی ، کارگاه آموزشی