مطالعه اثرات محافظتی عصاره هیدروالکلی سیاه دانه بر شاخص های باروری در موش های سوری دیابتی نوع یک

زمینه و هدف: دیابت نوع یک با ایجاد اختلالات متابولیکی و افزایش استرس اکسیداتیو، بر سیستم تولید مثل تاثیر منفی گذاشته و موفقیت روش های کمک باروری مانند لقاح برون تنی را کاهش می دهد. سیاه دانه، به دلیل ترکیبات فعالی مانند تیموکینون و خواص آنتی اکسیدانی و ضدالتهابی، ممکن است در درمان این اختلالات موثر باشد. این مطالعه با هدف بررسی اثر عصاره هیدروالکلی سیاه دانه بر شاخص های باروری برون تنی در موش های نر دیابتی نوع یک  طراحی و اجرا شد. روش تحقیق: دیابت در موش های نر با تزریق استرپتوزوتوسین القا شد و حیوانات به پنج گروه تقسیم شدند: کنترل سالم، کنترل دیابتی و سه گروه دیابتی که به مدت ۳۰ روز دوزهای ۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ میلی گرم/کیلوگرم عصاره سیاه دانه دریافت کردند. سپس اووسیت های موش های ماده سالم با اسپرم های اپیدیدیمی موش های نر لقاح داده شدند و درصد لقاح، جنین های دو و چهار سلولی، ظرفیت آنتی اکسیدانی، سطح تستوسترون و درصد اسپرم های نابالغ و ناهنجار اندازه گیری شد. یافته ها: دیابت، درصد لقاح، جنین های دو سلولی و چهار سلولی، ظرفیت آنتی اکسیدانی و میزان تستوسترون را کاهش داد. همین طور، درصد اسپرم های نابالغ و ناهنجار، به طور قابل توجهی افزایش یافت. تزریق عصاره هیدروالکلی سیاه دانه به موش های نر دیابتی موجب بهبود شاخص های باروری شد. در گروه کنترل های دیابتی، درصد اووسیت های لقاح یافته و جنین های دو و چهار سلولی در درمان با عصاره سیاه دانه در دوز ۵۰ میلی گرم/کیلوگرم و ۱۰۰ میلی گرم/کیلوگرم به بهبود متوسط منجر شد (۰۵/۰>P). ولی دوز ۲۰۰ میلی گرم/کیلوگرم شاخص ها را تقریبا به سطح گروه کنترل سالم بازگرداند (۰۱/۰>P). ظرفیت آنتی اکسیدانی کل و سطح سرمی تستوسترون نیز با افزایش دوز بیشتر شد (۰۱/۰>P). علاوه بر این، درصد اسپرم های نابالغ و ناهنجار در تمامی دوزها، با افزایش دوز کاهش بیشتری داشت (۰۱/۰>P). نتیجه گیری: عصاره هیدروالکلی سیاه دانه، احتمالا به دلیل خواص آنتی اکسیدانی و ضدالتهابی، اثرات منفی دیابت نوع یک بر باروری و رشد اولیه جنین را به طور چشمگیری کاهش داد.

کلیدواژه ها:

Diabetes ، Fertility ، In vitro Fertilization ، Nigella Sativa ، Oxidative Stress ، دیابت ، باروری ، لقاح آزمایشگاهی ، سیاه دانه ، استرس اکسیداتیو