بررسی آزمایشگاهی تاثیر ضد لیشمانیایی اسانس زرین گیاه (Dracocephalum kotschyi) در مقایسه با داروهای رایج بر رشد اماستیگوت انگل لیشمانیا ماژور

لیشمانیوز، یک بیماری انگلی مشترک بین انسان و حیوان، به عنوان یک معضل بهداشت عمومی شناخته می شود. درمان های رایج مبتنی بر ترکیبات آنتیموان پنج ظرفیتی با محدودیت ها و عوارض جانبی قابل توجهی همراه است که نیاز به یافتن جایگزین های درمانی موثر را برجسته می کند. داروهای گیاهی منابعی امیدبخش برای تولید ترکیبات درمانی جدید هستند. هدف از این مطالعه، ارزیابی فعالیت ضد لیشمانیایی اسانس گیاه زرین گیاه (Dracocephalum kotschyi) بر فرم آماستیگوت انگل لیشمانیا ماژور و مقایسه اثر آن با داروهای استاندارد بود. در این مطالعه تجربی-آزمایشگاهی، پروماستیگوت های سویه استاندارد لیشمانیا ماژور در محیط کشت RPMI-۱۶۴۰ غنی شده با ۱۰ درصد سرم جنین گاوی (FCS) کشت داده شدند. سپس ماکروفاژها به آماستیگوت های انگل آلوده شده و در معرض غلظت های مختلفی از اسانس زرین گیاه قرار گرفتند. داروی آمفوتریسین B به عنوان کنترل مثبت استفاده شد. پس از انکوباسیون، سمیت سلولی و میزان بقای آماستیگوت ها با استفاده از روش رنگ سنجی MTT ارزیابی و جذب نوری (OD) توسط دستگاه الایزا ریدر خوانده شد. در نهایت، شاخص غلظت مهارکنندگی ۵۰ درصد (IC۵۰) برای اسانس و داروی کنترل محاسبه گردید. یافته ها نشان داد که اسانس زرین گیاه دارای اثر مهاری وابسته به دوز بر رشد آماستیگوت های درون سلولی است (p<۰.۰۵). غلظت مهارکنندگی ۵۰ درصد (IC۵۰) اسانس علیه آماستیگوت ها ۵۳/۱۱۳۶ میکروگرم بر میلی لیتر محاسبه شد، در حالی که غلظت سمیت سلولی ۵۰ درصد (CC۵۰) آن بر روی سلول های ماکروفاژ ۶۰/۱۹۳ میکروگرم بر میلی لیتر بود. اسانس زرین گیاه (D. kotschyi) پتانسیل قابل توجهی به عنوان یک عامل ضد لیشمانیا از خود نشان داد و توانست به طور موثری ماکروفاژهای آلوده به انگل را از بین ببرد. بنابراین، این ترکیب گیاهی می تواند کاندیدای مناسبی برای مطالعات تکمیلی in vivo جهت تولید داروهای موضعی برای درمان لیشمانیوز جلدی (سالک) باشد.

کلیدواژه ها:

Leishmania major ، Dracocephalum kotschyi ، cytotoxicity ، MTT ، IC۵۰ ، لیشمانیا ماژور ، زرین گیاه (Dracocephalum kotschyi) ، سمیت سلولی ، MTT ، IC۵۰