«آموزش برای توسعه پایدار (Education for Sustainable Development - ESD): نقش رویکردهای بین رشته ای در پرورش شهروندی مسئول و مهارت های حل مسائل جهانی در نظام آموزشی ایران»

در دنیای امروز، مواجهه با چالش های پیچیده جهانی نظیر تغییرات اقلیمی، نابرابری های اجتماعی و تخریب منابع طبیعی، نیازمند رویکردی تحول آفرین در نظام های آموزشی است. آموزش برای توسعه پایدار (Education for Sustainable Development - ESD) به عنوان یک چارچوب جامع و بین رشته ای، نقش محوری در پرورش شهروندانی مسئول ایفا می کند که نه تنها آگاهی عمیقی از مسائل جهانی دارند، بلکه دارای مهارت های لازم برای حل این مسائل به شیوه ای خلاقانه و پایدار هستند. این پژوهش با تمرکز ویژه بر نظام آموزشی ایران، به بررسی نقش رویکردهای بین رشته ای در ادغام مفاهیم توسعه پایدار در برنامه های درسی و پرورش مهارت های شهروندی مسئول می پردازد. روش شناسی پژوهش ترکیبی از رویکردهای کیفی و کمی است که شامل تحلیل محتوای برنامه های درسی موجود، مصاحبه با کارشناسان آموزشی و بررسی تجربیات معلمان می شود. یافته های کلیدی پژوهش نشان می دهد که رویکردهای بین رشته ای، با شکستن مرزهای سنتی رشته های تحصیلی، می توانند تفکر انتقادی، همکاری میان رشته ای و مسئولیت پذیری جهانی را به طور چشمگیری تقویت کنند؛ با این حال، در نظام آموزشی ایران، چالش هایی نظیر ساختار تک رشته ای برنامه های درسی، کمبود آموزش های ضمن خدمت معلمان و محدودیت منابع، مانع از تحقق کامل این پتانسیل می شوند. در نهایت، این مطالعه تاکید دارد که ادغام نظام مند ESD با رویکردهای بین رشته ای نه تنها به تحقق اهداف توسعه پایدار سازمان ملل متحد کمک می کند، بلکه می تواند نظام آموزشی ایران را به سمت پرورش نسلی مسئول، نوآور و قادر به مواجهه با مسائل جهانی هدایت نماید. پیشنهادهای عملی ارائه شده شامل بازنگری برنامه های درسی، تقویت آموزش معلمان و ایجاد پروژه های بین رشته ای عملی است که می توانند به سیاست گذاران آموزشی در سطوح ملی و محلی یاری رسانند.

کلیدواژه ها:

آموزش برای توسعه پایدار ، رویکردهای بین رشته ای ، شهروندی مسئول ، مهارت های حل مسائل جهانی ، نظام آموزشی ایران ، توسعه پایدار ، شهروندی جهانی ، آموزش تحول آفرین