رابطه بین نگرش دبیران تربیت بدنی به ورزش بنیادین و فعالیت ورزشی دانش آموزان در دوره متوسطه اول

ورزش بنیادین نقش اساسی در توسعه مهارت های حرکتی، سلامت جسمانی و روانی و تعاملات اجتماعی دانش آموزان دارد. این پژوهش با هدف بررسی رابطه میان نگرش دبیران تربیت بدنی نسبت به ورزش بنیادین و فعالیت ورزشی دانش آموزان دوره متوسطه اول انجام شد. مطالعه حاضر از نوع همبستگی-تحلیلی است و جامعه آماری آن شامل دبیران تربیت بدنی و دانش آموزان پایه های هفتم تا نهم مدارس متوسطه اول در یک منطقه شهری بود. نمونه گیری به صورت تصادفی چندمرحله ای انجام شد و داده ها از طریق پرسشنامه نگرش دبیران، پرسشنامه خودگزارشی فعالیت ورزشی دانش آموزان و مصاحبه های نیمه ساختاریافته جمع آوری گردید. تحلیل داده ها نشان داد که نگرش مثبت دبیران، شامل باور به اهمیت ورزش بنیادین، علاقه و تمایل به اجرای برنامه های آموزشی و رفتار عملی حمایت کننده، رابطه مستقیم و معنی داری با میزان مشارکت فعال دانش آموزان دارد. همچنین عوامل محیطی، اجتماعی و سازمانی، مانند دسترسی به تجهیزات ورزشی، حمایت مدیران و سیاست های آموزشی، اثر این رابطه را تقویت می کنند. نتایج پژوهش نشان می دهند که اصلاح نگرش دبیران و ایجاد محیط انگیزشی، همراه با طراحی برنامه های جذاب و متنوع، می تواند به افزایش فعالیت ورزشی دانش آموزان و ارتقای مهارت های بنیادین آنان منجر شود. یافته ها اهمیت نقش دبیران تربیت بدنی در ارتقای سلامت جسمانی و روانی نوجوانان را برجسته می سازد و می تواند مبنایی علمی برای تصمیم گیری مدیران و سیاست گذاران آموزشی فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

نگرش دبیران ، ورزش بنیادین-فعالیت ورزشی دانش آموزان-تربیت بدنی مدارس-دوره متوسطه اول