بررسی ارتباط بین شیوه های فرزندپروری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی

خانواده به عنوان نخستین و مهم ترین نهاد اجتماعی، نقش اساسی در شکل گیری شخصیت، رفتار و عملکرد تحصیلی کودکان ایفا می کند. شیوه های فرزندپروری والدین، به عنوان الگوهای رفتاری و تربیتی حاکم بر روابط والد–کودک، می توانند تاثیر مستقیمی بر رشد شناختی، هیجانی و تحصیلی دانش آموزان داشته باشند. پژوهش های متعدد نشان داده اند که نوع تعامل والدین با فرزندان، میزان حمایت عاطفی، نظارت و شیوه اعمال کنترل، از عوامل مهم در موفقیت یا افت تحصیلی دانش آموزان به شمار می رود. دوره ابتدایی به عنوان مرحله ای حساس در رشد تحصیلی کودکان، نیازمند توجه ویژه به نقش خانواده و شیوه های فرزندپروری است.هدف این مقاله بررسی ارتباط بین شیوه های فرزندپروری و عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی است. در این پژوهش، شیوه های فرزندپروری بر اساس الگوی بامریند شامل شیوه مقتدرانه، مستبدانه و سهل گیرانه مورد بررسی قرار می گیرد و تاثیر هر یک بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان تحلیل می شود. یافته های مطالعات پیشین نشان می دهد که شیوه فرزندپروری مقتدرانه با فراهم آوردن ترکیبی از محبت، حمایت و نظارت منطقی، بیشترین تاثیر مثبت را بر پیشرفت تحصیلی، انگیزش یادگیری و خودنظم دهی دانش آموزان دارد. در مقابل، شیوه های مستبدانه و سهل گیرانه می توانند با کاهش انگیزه، افزایش اضطراب یا ضعف در خودکنترلی، عملکرد تحصیلی دانش آموزان را تحت تاثیر منفی قرار دهند.نتایج این مقاله بر اهمیت آگاهی والدین از شیوه های فرزندپروری موثر و نقش آن ها در بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان ابتدایی تاکید دارد. همچنین یافته ها می تواند راهنمایی کاربردی برای معلمان، مشاوران مدارس و برنامه ریزان آموزشی در جهت تقویت تعامل خانواده و مدرسه و ارتقای کیفیت تربیتی و آموزشی دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

شیوه های فرزندپروری ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ابتدایی ، خانواده ، بامریند