بررسی تاثیر مشاوره شناختی–رفتاری در کاهش اضطراب دانش آموزان دبیرستانی پس از همه گیری کرونا

همه گیری ویروس کرونا به عنوان یک بحران جهانی، پیامدهای گسترده ای بر سلامت روان دانش آموزان به ویژه در مقطع دبیرستان بر جای گذاشت. تغییر ناگهانی سبک زندگی، تعطیلی مدارس، آموزش مجازی، کاهش تعاملات اجتماعی و نگرانی های مرتبط با سلامت فردی و خانوادگی، موجب افزایش سطح اضطراب در میان نوجوانان شد. ازاین رو، شناسایی و به کارگیری مداخلات روان شناختی موثر برای کاهش اضطراب این گروه سنی، امری ضروری به نظر می رسد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر مشاوره شناختی–رفتاری بر کاهش اضطراب دانش آموزان دبیرستانی پس از همه گیری کرونا انجام شد.این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان دختر و پسر مقطع دبیرستان شهر [نام شهر] در سال تحصیلی [سال] بود که از میان آنان، ۶۰ دانش آموز دارای سطح اضطراب متوسط تا بالا به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۳۰ نفر) جایگزین شدند. ابزار جمع آوری داده ها پرسشنامه اضطراب حالت–صفت اسپیلبرگر بود. گروه آزمایش در ۸ جلسه ۶۰ دقیقه ای مشاوره شناختی–رفتاری شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد.داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس (ANCOVA) و آزمون t مستقل مورد تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که پس از اجرای مداخله، میانگین نمرات اضطراب در گروه آزمایش به طور معناداری نسبت به گروه کنترل کاهش یافته است (p < ۰.۰۵). این یافته ها بیانگر اثربخشی مشاوره شناختی–رفتاری در کاهش اضطراب دانش آموزان دبیرستانی در دوران پساکرونا می باشد.بر اساس نتایج پژوهش، می توان نتیجه گرفت که مشاوره شناختی–رفتاری با تمرکز بر اصلاح باورهای ناکارآمد، آموزش مهارت های مقابله ای و مدیریت هیجان، نقش موثری در ارتقای سلامت روان نوجوانان دارد. پیشنهاد می شود برنامه های مشاوره ای مبتنی بر رویکرد شناختی–رفتاری به صورت نظام مند در مدارس اجرا شود تا از بروز مشکلات روانی بلندمدت در دانش آموزان پس از بحران های اجتماعی و بهداشتی پیشگیری گردد.

کلیدواژه ها:

اضطراب ، مشاوره شناختی–رفتاری ، دانش آموزان دبیرستانی ، سلامت روان ، پس از همه گیری کرونا