تبیین نقش مربی تربیتی در انتقال ارزش های فرهنگی به نسل نوجوان

این مقاله با هدف تبیین نقش محوری مربی تربیتی در انتقال ارزش های فرهنگی به نسل نوجوان انجام شده است. نوجوانی دوره ای حساس و سرنوشت ساز در شکل گیری هویت فردی-اجتماعی و درونی سازی ارزش هاست. در این میان، مربی تربیتی نه به عنوان یک انتقال دهنده صرف، بلکه به عنوان یک تسهیلگر، الگوی عملی و راهنمای دوسویه عمل می کند. مقاله حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و با استناد به نظریه های روانشناسی-تربیتی و جامعه شناسی فرهنگ، به این پرسش اصلی می پردازد که مکانیسم ها و راهکارهای موثر برای ایفای نقش مربی در این انتقال کدامند. یافته ها نشان می دهد مربی تربیتی با بهره گیری از نظریه هایی مانند یادگیری اجتماعی-شناختی بندورا (الگوسازی)، بوم شناسی رشد برونفنبرنر (تعامل با سطوح مختلف محیط) و یادگیری موقعیتی لاو و ونگر (مشارکت در جامعه ی عمل)، می تواند به شکلی اثرگذار عمل کند. ایجاد رابطه ای مبتنی بر اعتماد و تفاهم، استفاده از روش های فعال و تعاملی مانند قصه گویی، ایفای نقش و پروژه های مشارکتی، و همچنین واسطه گری هوشمند میان سنت فرهنگی و دنیای نوین نوجوان، از جمله راهکارهای عملی شناسایی شده هستند. نتیجه گیری کلی مقاله بر این نکته تاکید دارد که موفقیت در این مهم، مستلزم گذار از آموزش مستقیم و تحکمی به سمت خلق تجربیات معنادار فرهنگی و تقویت تفکر نقادانه در نوجوانان است. مربی کارآمد، ارزش های فرهنگی را نه به عنوان محتوایی ایستا، بلکه به مثابه ابزاری پویا برای ساختن هویتی مستحکم و پاسخگویی به چالش های عصر حاضر معرفی می کند.

کلیدواژه ها:

مربی تربیتی ، انتقال فرهنگی ، ارزش های فرهنگی ، نوجوان ، هویت یابی ، راهکارهای تربیتی