اثربخشی سبک های فرزند پروری بر اختلالات رفتاری دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه سبک های فرزند پروری مادران و اختلالات رفتاری دانش آموزان پسر از دیدگاه معلمان آنان است. جامعه پژوهشی عبارت بودند از کلیه دانش آموزان پسر مقطع ابتدایی مدارس استان کهگیلویه و بویراحمد در سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۴ که از جامعه فوق ۷۵ دانش آموز از طریق نمونه گیری خوشه ای از شش مدرسه به طور تصادفی انتخاب شدند.روش بررسی: برای جمع آوری داده های مربوط به اختلال رفتاری از آزمون راتر (۱۹۷۶) فرم ب معلمان که توسط معلمان تکمیل می شود استفاده شد و برای سنجش سبک های فرزند پروری مادران از پرسشنامه سبک های فرزند پروری رابینسون (۲۰۰۱) استفاده گردید. در تجزیه وتحلیل برای سنجش فرض نرمال بودن داده ها روش کولموگروف – اسمیرنوف مورد استفاده قرار گرفت و با توجه به عدم نرمال بودن داده ها برای مقایسه نمرات از روش آماری کروسکال – والیس استفاده شد. یافته ها و بررسی های آماری نشان داد، بین سبک فرزند پروری مادران و اختلال رفتاری دانش آموزان پسر رابطه معناداری وجود دارد بدین معنا که سبک فرزندپروری بر اختلال رفتاری دانش آموزان تاثیرگذار است.

کلیدواژه ها:

سبک های فرزند پروری ، اختلال رفتاری ، دانش آموزان