مقایسه روش های سنتی و نوین آموزش با هوش مصنوعی

تحولات سریع فناوری اطلاعات و ظهور هوش مصنوعی، نظام های آموزشی را در برابر چالشی بزرگ برای بازنگری در روش های تدریس سنتی قرار داده است. این مقاله با هدف مقایسه جامع روش های سنتی آموزش با رویکردهای نوین مبتنی بر هوش مصنوعی انجام شده است. روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی-تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای است. یافته ها نشان می دهد که در حالی که روش های سنتی بر تعامل چهره به چهره، ساختارهای ثابت و نقش مسلط معلم تمرکز دارند، روش های نوین هوش مصنوعی بر شخصی سازی، یادگیری خودگردان و تحلیل داده های بزرگ استوار هستند. نتایج حاصله حاکی از آن است که اگرچه آموزش سنتی پایه های اجتماعی و اخلاقی یادگیری را تقویت می کند، اما در پاسخگویی به نیازهای فردی و سرعت یادگیری نسل جدید با محدودیت مواجه است. در مقابل، هوش مصنوعی با ارائه بازخورد فوری و محتوای تطبیقی، کارایی را افزایش می دهد اما نگرانی هایی در مورد کاهش تعاملات انسانی و عدالت آموزشی وجود دارد. نتیجه گیری این مقاله بر لزوم ترکیب هوشمندانه ارزش های آموزش سنتی با ابزارهای نوین هوش مصنوعی برای ایجاد یک سیستم آموزشی کارآمد و انسانی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش سنتی ، هوش مصنوعی ، شخصی سازی آموزش ، یادگیری الکترونیکی ، فناوری آموزشی ، نوآوری در آموزش