تحلیل تربیتی نقش برنامه ریزی درسی در تقویت تفکر خلاق کودکان با تاکید بر دوره ابتدایی

در عصر تحولات سریع و پیچیده، پرورش تفکر خلاق در کودکان به عنوان یکی از اهداف بنیادین در نظام های آموزشی شناخته می شود. خلاقیت، نه تنها یک توان ذهنی، بلکه نوعی نگرش پویا به مسائل و موقعیت های زندگی است که فرد را قادر می سازد راه حل های نوآورانه ارائه دهد. در این میان، برنامه ریزی درسی به عنوان ساختاری هدفمند و تربیتی، نقش مهمی در جهت دهی به رشد خلاقیت کودکان ایفا می کند. مقاله حاضر با هدف تحلیل تربیتی نقش برنامه ریزی درسی در تقویت تفکر خلاق کودکان، به بررسی ابعاد مختلف این موضوع در دوره ابتدایی می پردازد. در بخش مبانی نظری، مفاهیم کلیدی همچون برنامه ریزی درسی، تفکر خلاق، و نقش تربیتی محتوا و روش تدریس تعریف و تحلیل شده اند. همچنین دیدگاه های روان شناختی و تربیتی مرتبط با خلاقیت، به عنوان چارچوب نظری مقاله مورد استفاده قرار گرفته اند. مرور مطالعات داخلی و خارجی نشان می دهد که برنامه ریزی درسی، اگر با رویکردی خلاقانه و کودک محور طراحی شود، می تواند زمینه ساز رشد تفکر واگرا، ابتکار و انعطاف پذیری ذهنی در کودکان باشد. در بخش تحلیلی مقاله، ابعاد مختلف برنامه ریزی درسی شامل اهداف آموزشی، انتخاب محتوا، روش های تدریس، شیوه های ارزشیابی و فضای یادگیری، از منظر تاثیرگذاری بر خلاقیت کودکان بررسی شده اند. در پایان، مقاله با ارائه پیشنهاداتی کاربردی، بر ضرورت بازنگری در اهداف آموزشی، تنوع بخشی به محتوا، استفاده از روش های تدریس فعال، طراحی ارزشیابی های عملکردی، و توانمندسازی معلمان در زمینه تدریس خلاقانه تاکید می کند. یافته های مقاله نشان می دهند که برنامه ریزی درسی، اگر با رویکردی تربیتی و خلاقانه همراه باشد، می تواند نقش موثری در شکوفایی استعدادهای کودکان و ارتقای کیفیت آموزش ابتدایی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

برنامه ریزی درسی ، تفکر خلاقانه ، آموزش ابتدایی ، روش های تدریس ، ارزشیابی عملکردی