بررسی آینده آموزش ترکیبی و توسعه مهارت های خودتنظیمی، خودراهبری و یادگیری مادام العمر
محل انتشار: دومین همایش ملی علوم انسانی با رویکرد نوین و اولین همایش بین المللی پژوهشی فرهنگیان نوین
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 75
فایل این مقاله در 19 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
HCWNT02_3583
تاریخ نمایه سازی: 5 بهمن 1404
چکیده مقاله:
آموزش ترکیبی به عنوان یکی از رویکردهای نوین یاددهی–یادگیری، در حال تبدیل شدن به الگوی غالب نظام های آموزشی آینده است. این رویکرد با تلفیق آموزش حضوری و مجازی، زمینه ای انعطاف پذیر برای پاسخ گویی به نیازهای متنوع یادگیرندگان فراهم می کند و بستر مناسبی برای پرورش مهارت های یادگیری مستقل ایجاد می نماید. در این چارچوب، مهارت های خودتنظیمی، خودراهبری و یادگیری مادام العمر به عنوان شایستگی های کلیدی قرن بیست ویکم، نقشی تعیین کننده در موفقیت تحصیلی و حرفه ای افراد ایفا می کنند.آینده آموزش ترکیبی به شدت تحت تاثیر پیشرفت های فناوری، تغییر انتظارات یادگیرندگان و تحولات بازار کار قرار دارد. در این فضا، یادگیرنده دیگر دریافت کننده منفعل دانش نیست، بلکه به عاملی فعال در فرایند یادگیری تبدیل می شود. آموزش ترکیبی با فراهم کردن دسترسی به منابع متنوع، فرصت برنامه ریزی شخصی و امکان یادگیری در زمان و مکان های متفاوت، بستر مناسبی برای تقویت خودتنظیمی فراهم می آورد. خودتنظیمی به یادگیرنده کمک می کند اهداف خود را مشخص کند، پیشرفت خویش را پایش نماید و راهبردهای یادگیری متناسب را انتخاب کند.از سوی دیگر، خودراهبری به عنوان مرحله ای پیشرفته تر، بر مسئولیت پذیری یادگیرنده در طراحی، هدایت و ارزیابی مسیر یادگیری تاکید دارد. محیط های آموزش ترکیبی با کاهش وابستگی به آموزش مستقیم و افزایش فعالیت های پروژه محور و مسئله محور، یادگیرندگان را به تصمیم گیری آگاهانه و یادگیری مبتنی بر نیازهای واقعی سوق می دهند. این امر موجب می شود افراد توانایی انطباق با شرایط جدید و حل مسائل پیچیده را در خود پرورش دهند.در نهایت، یادگیری مادام العمر به عنوان پیامد طبیعی آموزش ترکیبی و مهارت های خودتنظیمی و خودراهبری مطرح می شود. در جهانی که دانش به سرعت در حال تغییر است، توانایی یادگیری مستمر به یک ضرورت تبدیل شده است. آموزش ترکیبی با ایجاد نگرش مثبت نسبت به یادگیری مستقل و تقویت انگیزش درونی، افراد را برای یادگیری فراتر از چارچوب های رسمی آموزشی آماده می سازد. بنابراین، آینده آموزش نه تنها در گرو بهره گیری از فناوری، بلکه در گرو توانمندسازی یادگیرندگان برای مدیریت آگاهانه و مستمر فرایند یادگیری خویش خواهد بود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
لیلا اکبری
کارشناسی ارشد برنامه ریزی درسی دانشگاه آزادمیانه