نقش سواد هیجانی آموزگاران در بهبود بهزیستی روانی و مشارکت فعال دانش آموزان ابتدایی

امروزه نقش آموزگاران در شکل دهی به سلامت روان و کیفیت یادگیری دانش آموزان ابتدایی بیش از پیش مورد توجه قرار گرفته است. سواد هیجانی آموزگاران به عنوان توانایی شناخت، مدیریت و ابراز احساسات خود و دیگران، به عنوان یکی از عوامل کلیدی در بهبود محیط یادگیری و ارتقای بهزیستی روانی دانش آموزان مطرح می شود. پژوهش حاضر به بررسی تاثیر سواد هیجانی آموزگاران بر بهزیستی روانی و مشارکت فعال دانش آموزان ابتدایی می پردازد. فرض بر این است که آموزگاران با سواد هیجانی بالاتر، قادر به ایجاد محیطی امن، حمایت گر و انگیزه بخش برای دانش آموزان هستند. این توانمندی شامل شناخت هیجانات، مدیریت استرس و خشم، همدلی با دانش آموزان و استفاده از راهبردهای مناسب برای تنظیم هیجانات در کلاس درس است. ایجاد چنین فضایی موجب افزایش اعتمادبه نفس، احساس شایستگی و رضایت روانی دانش آموزان می شود و زمینه مشارکت فعال آنان در فرآیند یاددهی-یادگیری را فراهم می سازد. سواد هیجانی آموزگاران می تواند به کاهش مشکلات رفتاری، اضطراب و استرس تحصیلی در دانش آموزان کمک کرده و توانایی آن ها را در مواجهه با چالش های اجتماعی و آموزشی افزایش دهد. همچنین، آموزگاران دارای سواد هیجانی بالا، با استفاده از شیوه های ارتباط موثر و انگیزشی، مشارکت دانش آموزان را در فعالیت های گروهی، پرسش و پاسخ، بحث و تبادل نظر تقویت می کنند. این مشارکت فعال نه تنها باعث یادگیری عمیق تر می شود، بلکه به رشد مهارت های اجتماعی و همدلی میان دانش آموزان نیز کمک می کند.

کلیدواژه ها:

دانش اموزان ، مشارکت ، درس ، معلم ، مدرسه.