مقایسه سطح انگیزش تحصیلی در کلاس های سنتی و کلاس های مبتنی بر یادگیری مشارکتی

انگیزش تحصیلی یکی از مولفه های اساسی موفقیت یادگیری دانش آموزان است و نقش تعیین کننده ای در میزان مشارکت، پایداری در یادگیری و پیشرفت تحصیلی آنان دارد. با توجه به تحولات اخیر در رویکردهای آموزشی، مقایسه کلاس های سنتی با کلاس های مبتنی بر یادگیری مشارکتی از منظر سطح انگیزش تحصیلی اهمیت ویژه ای یافته است. هدف پژوهش حاضر مقایسه سطح انگیزش تحصیلی دانش آموزان در کلاس های سنتی و کلاس های مبتنی بر یادگیری مشارکتی و بررسی تاثیر هر یک از این رویکردها بر ابعاد مختلف انگیزش تحصیلی است.در کلاس های سنتی، فرایند آموزش عمدتا معلم محور بوده و دانش آموزان نقش نسبتا منفعل تری در جریان یادگیری دارند. این شیوه آموزشی اغلب بر انتقال یک سویه محتوا، حفظ مطالب و ارزشیابی های مبتنی بر آزمون های پایانی تاکید دارد که می تواند منجر به کاهش انگیزش درونی، احساس بی علاقگی و وابستگی بیش از حد به مشوق های بیرونی شود. در مقابل، کلاس های مبتنی بر یادگیری مشارکتی با تاکید بر تعامل، همکاری گروهی، مسئولیت پذیری فردی و حل مسئله مشترک، زمینه مناسبی برای افزایش انگیزش درونی دانش آموزان فراهم می کنند.

کلیدواژه ها:

کلاس ، یادگیری ، وابستگی ، دانش اموزان ، انگیزه.