فرسودگی شغلی در معلمان و راهکارهای پیشگیری و درمان

فرسودگی شغلی به عنوان یک پدیده روان شناختی ناشی از استرس مزمن محیط کار، یکی از مهم ترین چالش های نظام آموزشی است که سلامت روان معلمان و کیفیت آموزش را تهدید می کند. این سندرم که با سه بعد خستگی هیجانی، مسخ شخصیت و کاهش موفقیت شخصی شناخته می شود، پیامدهای منفی نظیر غیبت کاری، کاهش بهره وری، نارضایتی شغلی و ترک خدمت معلمان را به دنبال دارد. هدف اصلی این پژوهش، بررسی علل و عوامل موثر بر فرسودگی شغلی در معلمان و ارائه راهکارهای کاربردی برای پیشگیری و درمان آن است. این مطالعه با روش توصیفی-تحلیلی نشان می دهد که عواملی نظیر فشار کاری زیاد، مدیریت ناکارآمد، فقدان حمایت سازمانی، تعارض بین نقش های حرفه ای و خانوادگی و پایین بودن سطح درآمد، از اصلی ترین مولفه های بروز فرسودگی هستند. نتایج حاصل از بررسی ها حاکی از آن است که برای مقابله با این پدیده، رویکردهای فردی (مانند مدیریت استرس، تغییر نگرش و تقویت مهارت های زندگی) و سازمانی (مانند بازنگری در نظام حقوق و دستمزد، ایجاد محیط کاری پویا و مشارکت جوی، و ارائه خدمات مشاوره ای) باید به صورت همزمان به کار گرفته شوند. در نهایت، پیشنهاد می شود که با برنامه ریزی دقیق و فرهنگ سازی مناسب، فرسودگی شغلی به عنوان یک تهدید شناسایی شده و با توانمندسازی معلمان، به فرصتی برای توسعه پایدار آموزشی تبدیل گردد.

کلیدواژه ها:

فرسودگی شغلی ، معلمان ، سلامت روان ، پیشگیری ، درمان ، مدیریت استرس ، بهره وری آموزشی