معناسازی در یادگیری؛ بررسی نقش برنامه درسی در شکل گیری فهم پایدار دانش آموزان ابتدایی

چکیدهمعناسازی در یادگیری فرآیندی فعال است که در آن دانش آموزان با برقراری ارتباط میان اطلاعات جدید و دانش پیشین خود، معنا و مفهوم واقعی مطالب را درک می کنند. این فرایند نه تنها یادگیری سطحی را کاهش می دهد، بلکه توانایی حل مسئله و کاربرد دانش در موقعیت های واقعی را افزایش می دهد. در مقطع ابتدایی، ایجاد فهم پایدار اهمیت ویژه ای دارد، زیرا پایه های شناختی و مهارت های تفکر انتقادی در این دوره شکل می گیرد. پژوهش های اخیر نشان داده اند که برنامه درسی نقش کلیدی در هدایت فرآیند معناسازی دانش آموزان دارد و طراحی محتوا، فعالیت ها و ارزیابی های مرتبط با آن، می تواند اثر بخشی یادگیری را به شدت افزایش دهد.در این راستا، برنامه درسی باید به گونه ای طراحی شود که یادگیری فعال، تعامل گروهی و حل مسئله را تشویق کند و فرصت هایی برای ارتباط مفهومی میان مطالب فراهم آورد. استفاده از روش های مبتنی بر پروژه، بحث های کلاسی و فعالیت های تجربی می تواند فهم عمیق و پایدار دانش آموزان را تقویت کند. همچنین، همسویی اهداف آموزشی با نیازها و علاقه مندی های دانش آموزان، انگیزه آن ها را برای مشارکت فعال در یادگیری افزایش می دهد. در نتیجه، برنامه درسی نه تنها نقش ابزار آموزشی، بلکه نقش میانجی در شکل گیری دانش معنادار و پایدار را ایفا می کند. این مطالعه اهمیت طراحی هدفمند و انعطاف پذیر برنامه درسی را در ارتقای کیفیت یادگیری و توسعه شناختی دانش آموزان ابتدایی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

معنا سازی ، یادگیری ، برنامه درسی ، فهم پایدار ، دانش آموزان ابتدایی