نقش فناوری های آموزشی نوظهور در بازطراحی برنامه های درسی و شیوه های نوین سنجش و ارزشیابی تحصیلی

تحولات سریع فناوری های نوظهور، فرصت های بی سابقه ای برای تحول نظام های آموزشی فراهم کرده اند و نقش مهمی در بازطراحی برنامه های درسی و نوآوری در سنجش و ارزشیابی تحصیلی ایفا می کنند. هدف این پژوهش بررسی نقش فناوری های آموزشی نوظهور، شامل هوش مصنوعی، واقعیت افزوده و واقعیت مجازی، پلتفرم های یادگیری آنلاین و ابزارهای دیجیتال، در بهبود فرآیند یاددهی و یادگیری و ارتقای کیفیت برنامه های درسی و شیوه های سنجش است. این فناوری ها امکان ایجاد محیط های یادگیری تعاملی، انعطاف پذیر و شخصی سازی شده را فراهم می آورند و یادگیری را از حالت سنتی و منفعل به تجربه ای فعال، مشارکتی و مهارت محور تبدیل می کنند.مطالعات نشان می دهند که ادغام فناوری های نوظهور در برنامه های درسی باعث افزایش انگیزه و مشارکت فعال دانش آموزان، توسعه مهارت های قرن ۲۱، تقویت تفکر انتقادی و توانایی حل مسئله و بهبود عملکرد تحصیلی می شود. ابزارهای دیجیتال و سیستم های یادگیری تطبیقی امکان ارزیابی مستمر و داده محور را فراهم می کنند و بازخوردهای فوری، دقیق و راهنمای رشد ارائه می دهند. با این حال، چالش هایی مانند محدودیت های زیرساختی، کمبود آموزش معلمان و مقاومت فرهنگی می تواند مانع استفاده موثر از فناوری ها شود.نتایج این پژوهش نشان می دهد که بهره گیری هدفمند و هوشمندانه از فناوری های نوظهور در آموزش، زمینه ساز بازطراحی موثر برنامه های درسی، نوآوری در روش های سنجش و ارتقای کیفیت یادگیری است. همچنین، سیاست گذاری مناسب، مدیریت منابع و آموزش معلمان، از الزامات موفقیت این فرآیند محسوب می شود. به طور کلی، فناوری های نوظهور ابزارهای کلیدی برای ایجاد محیط یادگیری پویا، مشارکتی و مهارت محور هستند که توانمندی دانش آموزان برای مواجهه با چالش ها و فرصت های جامعه مدرن را بهبود می بخشند.

کلیدواژه ها:

فناوری های آموزشی نوظهور ، بازطراحی برنامه درسی ، سنجش و ارزشیابی ، یادگیری فعال ، مهارت های قرن ۲۱