اثر برنامه های تربیتی بر افزایش تاب آوری و مهارت های اجتماعی دانش آموزان

تاب آوری و مهارت های اجتماعی از مولفه های اساسی رشد روانی و تحصیلی دانش آموزان هستند و نقش مهمی در موفقیت تحصیلی، سلامت روان و کیفیت تعاملات اجتماعی دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر برنامه های تربیتی بر افزایش تاب آوری و مهارت های اجتماعی دانش آموزان طراحی شد. این مطالعه به روش شبه آزمایشی و با استفاده از گروه های آزمایش و کنترل انجام شد و نمونه ای شامل دانش آموزان متوسطه شهر تهران انتخاب گردید. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های استاندارد تاب آوری روانی و مهارت های اجتماعی بود که از نظر روایی و پایایی مورد تایید قرار گرفتند.یافته ها نشان داد که برنامه های تربیتی هدفمند، شامل آموزش مهارت های حل مسئله، مدیریت هیجانات، فعالیت های گروهی و تمرین مهارت های ارتباطی، تاثیر قابل توجهی بر افزایش تاب آوری و مهارت های اجتماعی دانش آموزان دارند. دانش آموزانی که در برنامه های تربیتی شرکت کردند، توانایی مقابله با فشارهای تحصیلی و اجتماعی، انعطاف پذیری روانی و کیفیت تعاملات اجتماعی بالاتری نسبت به گروه کنترل نشان دادند. همچنین، تحلیل داده ها حاکی از آن بود که تاب آوری و مهارت های اجتماعی به صورت هم افزا بر موفقیت تحصیلی و کاهش استرس تاثیر می گذارند.نتایج این پژوهش تاکید می کند که مداخلات تربیتی می توانند به عنوان یک ابزار موثر در پرورش تاب آوری و مهارت های اجتماعی دانش آموزان به کار گرفته شوند و نقش پیشگیرانه در کاهش مشکلات روانی و افزایش عملکرد تحصیلی داشته باشند. بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود که مدارس و معلمان با طراحی برنامه های آموزشی و پرورشی هدفمند، محیطی حمایت کننده و تقویت کننده توانمندی های روانی و اجتماعی ایجاد کنند.این مطالعه به ویژه نشان داد که ترکیب آموزش مهارت های فردی و اجتماعی در قالب برنامه های گروهی و فعالیت های مشارکتی، نقش کلیدی در توانمندسازی دانش آموزان دارد و می تواند به افزایش تاب آوری و بهبود تعاملات اجتماعی منجر شود.

کلیدواژه ها:

تاب آوری روانی ، مهارت های اجتماعی ، برنامه تربیتی ، موفقیت تحصیلی ، مدیریت استرس