نقش هوش مصنوعی در پیشگیری از انزوای اجتماعی دانش آموزان

چکیده انزوای اجتماعی دانش آموزان یکی از چالش های جدی نظام آموزشی در عصر حاضر است که می تواند بر سلامت روان، انگیزه تحصیلی و عملکرد تحصیلی آن ها تاثیر منفی بگذارد. با پیشرفت فناوری، هوش مصنوعی (AI) به عنوان ابزاری توانمند در حوزه آموزش و روان شناسی اجتماعی، ظرفیت های جدیدی برای شناسایی و پیشگیری از انزوای اجتماعی ارائه کرده است. این پژوهش با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در پیشگیری از انزوای اجتماعی دانش آموزان انجام شد. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر مرور ادبیات و مطالعات موردی بود. یافته ها نشان می دهند که سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی قادر به شناسایی نشانه های انزوا از طریق تحلیل تعاملات دیجیتال، شبکه های اجتماعی آموزشی و رفتارهای آنلاین دانش آموزان هستند. همچنین این سامانه ها می توانند با ارائه بازخورد شخصی، پیشنهاد فعالیت های گروهی، و ایجاد محیط های یادگیری مجازی مشارکتی، فرصت های تعامل اجتماعی را افزایش دهند. نتایج پژوهش نشان می دهد که به کارگیری هوش مصنوعی می تواند علاوه بر پیشگیری از انزوای اجتماعی، مهارت های اجتماعی و ارتباطی دانش آموزان را نیز تقویت کند و محیط آموزشی را به فضایی فعال، مشارکتی و حمایت کننده تبدیل نماید.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: هوش مصنوعی ، انزوای اجتماعی ، دانش آموزان ، یادگیری مشارکتی ، سامانه های هوشمند