نقش توانمندی های هیجانی معلمان در ارتقای یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

هوش هیجانی معلمان به عنوان یکی از مهم ترین عوامل روان شناختی در آموزش و پرورش، نقش بسزایی در مدیریت کلاس، ایجاد روابط مثبت و ارتقای یادگیری دانش آموزان دارد. توانمندی های هیجانی معلمان شامل خودآگاهی، خودتنظیمی، انگیزه، همدلی و مهارت های اجتماعی است که هر یک می تواند به طور مستقیم یا غیرمستقیم بر رفتار یادگیری، انگیزه، تمرکز و موفقیت تحصیلی دانش آموزان تاثیرگذار باشد. پژوهش های اخیر نشان داده اند که معلمانی که هوش هیجانی بالایی دارند، قادرند محیطی حمایت کننده، امن و انگیزشی ایجاد کنند که اضطراب دانش آموزان را کاهش داده و تعاملات مثبت کلاسی را افزایش می دهد. این محیط باعث ارتقای مشارکت فعال دانش آموزان در فعالیت های آموزشی، افزایش انگیزه درونی و تقویت مهارت های حل مسئله و تفکر انتقادی آنان می شود. هدف این مطالعه بررسی رابطه بین هوش هیجانی معلمان و عملکرد تحصیلی دانش آموزان است و تلاش دارد نقش ابعاد مختلف هوش هیجانی را در پیشرفت تحصیلی و تجربه یادگیری مثبت تحلیل کند. نتایج نشان می دهد که خودآگاهی و خودتنظیمی معلمان بیشترین تاثیر را بر عملکرد تحصیلی دارند و ابعاد دیگر، مانند همدلی و مهارت های اجتماعی نقش تقویتی و مکمل ایفا می کنند. این یافته ها تاکید می کند که توسعه و آموزش مهارت های هیجانی معلمان می تواند به عنوان یک استراتژی موثر در بهبود کیفیت آموزش، ارتقای انگیزه و عملکرد تحصیلی دانش آموزان و ایجاد محیط یادگیری مثبت مورد توجه برنامه ریزان آموزشی و مدیران مدارس قرار گیرد.واژگان کلیدی:هوش هیجانی، توانمندی معلمان، عملکرد تحصیلی، انگیزه یادگیری، تعامل کلاسی