نقش آموزگار در پرورش تاب آوری تحصیلی دانش آموزان

تاب آوری تحصیلی به عنوان یکی از سازه های کلیدی در روان شناسی تربیتی، نقش تعیین کننده ای در تداوم یادگیری، مقابله با ناکامی ها و حفظ انگیزش دانش آموزان ایفا می کند. در سال های اخیر، توجه پژوهشگران به عوامل محیطی و انسانی موثر بر پرورش تاب آوری تحصیلی افزایش یافته و در این میان، نقش آموزگار به عنوان یکی از مهم ترین کنشگران آموزشی برجسته شده است. آموزگار نه تنها انتقال دهنده دانش، بلکه تسهیل گر رشد هیجانی، اجتماعی و شناختی دانش آموزان محسوب می شود و می تواند از طریق تعاملات آموزشی، شیوه های تدریس، بازخورددهی، حمایت عاطفی و ایجاد فضای امن یادگیری، بستر لازم برای شکل گیری تاب آوری تحصیلی را فراهم آورد. این مقاله با هدف تبیین نقش آموزگار در پرورش تاب آوری تحصیلی دانش آموزان تدوین شده و تلاش دارد با اتکا به مبانی نظری و پژوهش های پیشین، ابعاد مختلف این نقش را تحلیل کند. نتایج مرور ادبیات نشان می دهد که ویژگی های حرفه ای آموزگار، کیفیت رابطه آموزگار–دانش آموز، سبک های تدریس حمایتی و نگرش های مثبت آموزشی، از مهم ترین مولفه های اثرگذار بر تاب آوری تحصیلی هستند. در نهایت، مقاله بر ضرورت توانمندسازی آموزگاران در حوزه مهارت های روان شناختی و تربیتی به منظور ارتقای تاب آوری تحصیلی دانش آموزان تاکید می کند.واژگان کلیدی:تاب آوری تحصیلی، نقش آموزگار، حمایت آموزشی