از کلاس درس تا پایداری روان شناختی: بازتعریف جایگاه آموزگار در شکل دهی مقاومت تحصیلی

پایداری تحصیلی دانش آموزان در مواجهه با فشارهای آموزشی، ناکامی های یادگیری و انتظارات فزاینده نظام آموزشی، به یکی از دغدغه های اصلی آموزش معاصر تبدیل شده است. در این میان، توجه به نقش عوامل انسانی در محیط یادگیری، به ویژه آموزگار، اهمیت ویژه ای یافته است. آموزگار به عنوان عنصر محوری کلاس درس، نقشی فراتر از انتقال دانش ایفا می کند و می تواند با شیوه های تعاملی، نگرش های حرفه ای و حمایت آموزشی هدفمند، زمینه شکل گیری مقاومت تحصیلی را در دانش آموزان فراهم آورد. این مقاله با رویکردی تحلیلی، به بازتعریف جایگاه آموزگار در پرورش مقاومت تحصیلی می پردازد و تلاش می کند نشان دهد چگونه رفتارها و تصمیم های آموزشی آموزگار می توانند نگرش دانش آموزان نسبت به چالش های تحصیلی را متحول سازند. تمرکز مقاله بر این است که مقاومت تحصیلی نه یک ویژگی ذاتی، بلکه مهارتی اکتسابی و قابل پرورش در بستر تعاملات آموزشی است که آموزگار نقشی تعیین کننده در آن دارد.واژگان کلیدی:مقاومت تحصیلی، نقش آموزگار، پایداری یادگیری