نقش بازخورد توصیفی آموزگار در تقویت خودتنظیمی دانش آموزان

خودتنظیمی دانش آموزان یکی از مهم ترین عوامل موفقیت در فرآیند یادگیری و توسعه مهارت های فردی و اجتماعی آن ها است. پژوهش های اخیر نشان می دهد که معلمان نقش حیاتی در شکل دهی رفتارهای خودتنظیمی دانش آموزان دارند و یکی از موثرترین ابزارها در این زمینه، ارائه بازخورد توصیفی است. بازخورد توصیفی، برخلاف بازخورد نمره ای یا کوتاه، به دانش آموزان اطلاعات دقیق و شفافی درباره نقاط قوت، نقاط قابل بهبود و راهکارهای ارتقای یادگیری ارائه می دهد و باعث می شود دانش آموزان خودآگاهی بیشتری نسبت به فرآیند یادگیری خود پیدا کنند. این پژوهش با بررسی نقش بازخورد توصیفی آموزگار، به دنبال شناسایی تاثیر آن بر رشد مهارت های خودتنظیمی دانش آموزان و افزایش توانایی آن ها در برنامه ریزی، نظارت و ارزیابی فعالیت های یادگیری است. یافته ها می تواند برای معلمان و برنامه ریزان آموزشی راهنمای عملی فراهم کند تا با بهره گیری از بازخورد توصیفی موثر، محیطی یادگیری فعال، مشارکتی و انگیزشی ایجاد کنند.واژگان کلیدی:بازخورد توصیفی، خودتنظیمی دانش آموزان، یادگیری فعال، مشارکت، رشد مهارت های فردی