سواد یادگیری (Learning Literacy) در دانش آموزان ابتدایی

در دنیای امروز که یادگیری به عنوان فرایندی مستمر و پویا شناخته می شود، صرف برخورداری از مهارت های پایه خواندن و نوشتن برای موفقیت تحصیلی و رشد همه جانبه دانش آموزان کافی نیست. در این میان، مفهوم «سواد یادگیری» به عنوان توانایی فهم، هدایت و مدیریت فرایند یادگیری فردی، جایگاه ویژه ای در ادبیات آموزشی معاصر یافته است. سواد یادگیری به دانش آموزان کمک می کند تا نسبت به شیوه های یادگیری خود آگاه شوند، نقاط قوت و ضعفشان را بشناسند و به صورت هدفمند در مسیر یادگیری گام بردارند. این مقاله با رویکردی تحلیلی–توصیفی، به بررسی مفهوم سواد یادگیری، مولفه ها و اهمیت آن در رشد شناختی، انگیزشی و خودتنظیمی دانش آموزان می پردازد. تمرکز اصلی بر این نکته است که پرورش سواد یادگیری می تواند یادگیری را از حالت سطحی و وابسته به معلم، به فرآیندی فعال، خودراهبری شده و معنادار تبدیل کند. نتایج مرور مبانی نظری نشان می دهد که توجه به سواد یادگیری، زمینه ارتقای کیفیت یاددهی–یادگیری، افزایش مسئولیت پذیری آموزشی و تقویت یادگیری مادام العمر را در دانش آموزان فراهم می سازد و می تواند به عنوان یکی از اهداف اساسی آموزش مورد توجه برنامه ریزان و معلمان قرار گیرد.