مدارس دیجیتال و پرورش تفکر خلاق: از فناوری تا تجربه یادگیری

تحولات سریع فناوری و تغییرات اجتماعی در دهه های اخیر، آموزش و پرورش را با نیاز به بازتعریف روش های یاددهی-یادگیری مواجه کرده است. مدارس دیجیتال به عنوان نمونه ای از این تحول، نه تنها از فناوری های پیشرفته مانند تخته های هوشمند، تبلت های آموزشی و نرم افزارهای مدیریت یادگیری بهره می گیرند، بلکه با طراحی محیط های انعطاف پذیر و استفاده از روش های تدریس فعال، فرصتی برای پرورش مهارت های شناختی، تفکر خلاق و خودتنظیمی یادگیری دانش آموزان فراهم می آورند. این مدارس یادگیری را از حالت منفعل و انتقالی به فرآیندی مشارکتی و تعاملی تبدیل می کنند و دانش آموزان را در حل مسئله، تحلیل اطلاعات و تصمیم گیری فعال می سازند. هدف این پژوهش بررسی نحوه تاثیر فناوری و طراحی محیط یادگیری بر توسعه تفکر و مهارت های شناختی دانش آموزان است. یافته های پژوهش نشان می دهند که ادغام فناوری آموزشی با روش های تدریس مبتنی بر پروژه، یادگیری گروهی و فعالیت های تعاملی، نه تنها انگیزه و مشارکت دانش آموزان را افزایش می دهد، بلکه موجب ارتقای تفکر انتقادی، مهارت های حل مسئله و خلاقیت آنان نیز می شود. در نتیجه، مدارس دیجیتال می توانند زمینه ساز تربیت نسلی توانمند، نوآور و آماده برای مواجهه با چالش های قرن بیست ویکم باشند و نقش موثری در تحول نظام آموزشی ایفا کنند.واژگان کلیدیمدرسه دیجیتال، فناوری آموزشی، تفکر خلاق، یادگیری فعال، محیط یادگیری انعطاف پذیر