تاثیر سبک های تدریس بر یادگیری دانش آموزان

سبک تدریس معلم یکی از موثرترین عوامل در شکل گیری کیفیت یادگیری دانش آموزان است و می تواند نگرش، انگیزه و میزان مشارکت آنان را به طور مستقیم تحت تاثیر قرار دهد. هدف این پژوهش بررسی تاثیر سبک های مختلف تدریس بر یادگیری دانش آموزان و تبیین نقش رویکردهای فعال و مشارکتی در ایجاد یادگیری معنادار است. یافته های پژوهش نشان می دهد که سبک های تدریس دانش آموزمحور، مشارکتی و فعال، بیشترین تاثیر را بر افزایش انگیزه، درک عمیق مفاهیم و مشارکت یادگیرندگان دارند. در مقابل، استفاده مداوم از سبک های معلم محور اگرچه در انتقال سریع محتوا موثر است، اما می تواند موجب کاهش خلاقیت، انگیزه و تعامل دانش آموزان شود. نتایج همچنین بیانگر آن است که انعطاف پذیری معلم در انتخاب و ترکیب سبک های تدریس، نقش مهمی در پاسخ گویی به تفاوت های فردی دانش آموزان دارد و می تواند محیط کلاس را به فضایی پویا و یادگیرنده محور تبدیل کند. از سوی دیگر، سبک های مشارکتی علاوه بر تقویت یادگیری شناختی، زمینه ساز رشد مهارت های اجتماعی، ارتباطی و مسئولیت پذیری دانش آموزان نیز هستند. در مجموع، این پژوهش تاکید می کند که تغییر نگرش نسبت به تدریس و حرکت به سوی رویکردهای فعال، یکی از ضروری ترین گام ها برای ارتقای کیفیت آموزش و تحقق یادگیری پایدار در مدارس است.واژگان کلیدی: سبک های تدریس، یادگیری دانش آموزان، تدریس مشارکتی، یادگیری فعال، معلم محور و دانش آموزمحور.