چارچوبی برای بومی سازی و بهره برداری اخلاقی از هوش مصنوعی در آموزش و مطالعات فرهنگی-اجتماعی ایران

این مقاله با هدف ارائه چارچوبی راهبردی برای بومی سازی و بهره برداری اخلاقی از هوش مصنوعی در نظام آموزش و پرورش و مطالعات فرهنگی-اجتماعی ایران، انجام شده است. با توجه به پتانسیل های فراوان هوش مصنوعی در ارتقای کیفیت آموزش، پژوهش و تحلیل داده های فرهنگی-اجتماعی، و در عین حال، نگرانی های مربوط به تبعیض، حریم خصوصی و سوگیری های الگوریتمی، این پژوهش به دنبال ارائه راهکارهایی برای استفاده مسئولانه و متناسب با ارزش های فرهنگی و اجتماعی ایران است. در این پژوهش، با بررسی تجارب بین المللی و تحلیل وضعیت موجود در ایران، اصول و مولفه های یک چارچوب اخلاقی و عملیاتی برای بومی سازی و به کارگیری هوش مصنوعی در این حوزه ها ارائه می گردد. واژگان کلیدی: هوش مصنوعی، آموزش و پرورش، مطالعات فرهنگی-اجتماعی، بومی سازی، مسئولیت پذیری اخلاقی، چارچوب راهبردی