تاثیر هم افزایی تربیت بدنی و علوم اجتماعی در نقش معلم ابتدایی بر تربیت جامع دانش آموزان

نظام آموزشی هر جامعه زمانی می تواند به رشد همه جانبه دانش آموزان منجر شود که میان ابعاد جسمانی، شناختی، هیجانی و اجتماعی یادگیری تعادل برقرار گردد. در این میان، سه حوزه ی تخصصی تربیت بدنی، آموزش ابتدایی و روان شناسی تربیتی نقش بنیادینی در تحقق این هدف دارند. دبیر تربیت بدنی به عنوان تسهیل گر رشد جسمی و حرکتی، کارشناس آموزش ابتدایی به عنوان طراح و راهبر فرآیند یاددهی–یادگیری، و کارشناس روان شناسی به عنوان ناظر و حامی سلامت روانی و هیجانی دانش آموزان، سه ضلع یک مثلث تربیتی را تشکیل می دهند که هماهنگی و تعامل موثر میان آنان، ضامن کیفیت آموزشی و تربیتی در مدارس است.هدف این مقاله، تبیین اهمیت و ضرورت این همکاری سه گانه در ارتقای کیفیت آموزش و پرورش، سلامت جسمانی و روانی دانش آموزان و ایجاد پیوند میان سیاست های کلان آموزشی و نیازهای واقعی مدارس است. مقاله حاضر با رویکرد تحلیلی–توصیفی و بر پایه مرور ادبیات علمی جدید تنظیم شده است و ضمن بررسی کارکردهای هر یک از نقش ها، به مدل مفهومی تعامل میان آن ها اشاره می کند. نتایج تحلیل نظری نشان می دهد که همکاری منظم میان دبیر تربیت بدنی، کارشناس آموزش ابتدایی و کارشناس روان شناسی می تواند به ایجاد «الگوی مدرسه سالم و یادگیرنده» منجر شود؛ الگویی که در آن رشد همه جانبه کودک محور اصلی فعالیت های آموزشی و پرورشی است. در پایان، مقاله بر لزوم سیاست گذاری تلفیقی در وزارت آموزش وپرورش، ارتقای صلاحیت های حرفه ای معلمان و کارشناسان در زمینه های روان شناسی تربیتی و تربیت بدنی، و توسعه فرهنگ همکاری بین رشته ای در مدارس تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

تربیت بدنی ، آموزش ابتدایی ، روان شناسی تربیتی ، آموزش وپرورش