رویکردی بر تحول ساختاری در آموزش و پرورش با تاکید بر پیوند عدالت آموزشی و عدالت اجتماعی

پژوهش حاضر به واکاوی تحول ساختاری در نظام آموزش و پرورش با تاکید بر پیوند میان عدالت آموزشی و عدالت اجتماعی می پردازد. عدالت آموزشی به عنوان زیرساخت کلیدی تحقق عدالت اجتماعی، نقشی محوری در ایجاد فرصت های برابر و ارتقای سرمایه انسانی دارد. از این رو، مطالعه حاضر با رویکردی توصیفی تحلیلی و بر پایه مرور نظام مند منابع علمی شامل مقالات، کتاب ها و پژوهش های پیشین انجام شده است. جامعه پژوهش را آثار معتبر علمی در حوزه عدالت آموزشی و عدالت اجتماعی تشکیل می دهد که به صورت هدفمند انتخاب و با استفاده از روش تحلیل محتوا مورد بررسی قرار گرفته اند. یافته های این پژوهش نشان می دهد که تحقق عدالت اجتماعی از رهگذر آموزش و پرورش نیازمند اصلاحات بنیادین در ساختار، سیاست گذاری و رویکردهای آموزشی است. نتایج همچنین بیانگر آن است که شناسایی چالش ها و فرصت های موجود در نظام های آموزشی و بهره گیری از تجارب موفق کشورها می تواند زمینه ساز تدوین الگوهایی کارآمد برای بهبود عدالت آموزشی باشد. در این راستا، مطالعه حاضر پیشنهاد می کند که سیاست گذاران و برنامه ریزان آموزشی با تکیه بر شواهد علمی و تجارب جهانی، برنامه هایی طراحی و اجرا کنند که نه تنها به رفع نابرابری های آموزشی کمک کند، بلکه بستر تحقق عدالت اجتماعی در سطح کلان جامعه را فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

تحول ساختاری ، آموزش و پرورش ، عدالت آموزشی ، عدالت اجتماعی ، سیاست های آموزشی