آثارلهو و لعب بر تربیت انسان ازدیدگاه شیخ انصاری

تعیین مرز میان تفریحات سالم و سرگرمی های آسیب زا از منظر تربیتی، از جمله مسائل مهمی است که در فقه شیعه مورد توجه قرار گرفته است. این پژوهش با هدف بررسی آثار تربیتی لهو و لعب از دیدگاه شیخ مرتضی انصاری و با بهره گیری از روش توصیفی تحلیلی انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که شیخ انصاری با تفکیک میان لهو به لحاظ موضوع و حکم، نقش محوری «غرض عقلایی» را در ارزیابی این گونه فعالیت ها برجسته می سازد. از منظر تربیتی، اشتغال به لهو و لعب، زمینه ساز قساوت قلب، اتلاف عمر و فاصله گرفتن از کمالات معنوی تلقی می شود. در نهایت، پژوهش حاضر نشان می دهد که معیار حرمت یا کراهت این فعالیت ها، میزان بازدارندگی آن ها از مسیر رشد معنوی و بندگی الهی است و تفریحاتی که موجب نشاط روحی و تقویت توان انجام وظایف فردی و اجتماعی می شوند، از شمول لهو مذموم خارج اند.

کلیدواژه ها:

لهو و لعب ، تربیت اسلامی ، اخلاق تربیتی ، فقه شیعه ، شیخ انصاری