مطالعه تطبیقی الگوهای کنشگری اتحادیه های معلمان در میدان آموزش جهانی: تحلیل سرمایه، منطق و فرصت در دوران بحران های نوین

این پژوهش با هدف تحلیل الگوهای کنشگری اتحادیه های معلمان در پاسخ به تحولات میدان آموزش جهانی و بحران های متاخر (به ویژه پاندمی کووید-۱۹ و شتاب دیجیتالی سازی) انجام شد. با اتخاذ یک رویکرد تطبیقی-کیفی و با استفاده از چارچوب نظری ترکیبی (سرمایه بوردیو، منطق های فریدسون و کنش جمعی تارو)، چهار الگوی متمایز در چهار بستر ملی مورد مطالعه قرار گرفت: الگوی مشارکت حرفه محور (فنلاند)، الگوی اصلاح طلبی اجتماعی (کانادا)، الگوی کنشگری چالشی (ایالات متحده) و الگوی مقاومت جمعی در حال گذار (شیلی). یافته ها نشان داد که موفقیت اتحادیه ها در تاثیرگذاری بر سیاست آموزشی، نه صرفا از قدرت صنفی، بلکه از توانایی آنان در تلفیق راهبردی انواع سرمایه (به ویژه تبدیل سرمایه فرهنگی و اجتماعی به سرمایه نمادین) و به کارگیری گفتمان های دارای مشروعیت اخلاقی بالا مانند «منطق مراقبت» و «عدالت دیجیتال» ناشی می شود. بحران پاندمی به عنوان یک «لحظه آشکارساز»، این مکانیسم ها را شتاب بخشید و نقش حیاتی ذخیره کنشی دیجیتال را پررنگ کرد. این مطالعه نتیجه می گیرد که اتحادیه های معلمان در حال تکامل به سمت کنشگرانی گفتمان ساز و ائتلاف محور هستند که آینده نقش آنان در شکل دهی به آموزش عادلانه تر، به انتخاب های راهبردی درون سازمانی و پاسخ ساختارهای سیاسی به این کنشگری بستگی دارد. نتایج حاکی از آن است که یکپارچگی درونی، تولید دانش و انعطاف پذیری راهبردی، کلید گذار موفق به نقش آفرینی موثر در معماری آینده آموزش جهانی است.

کلیدواژه ها:

اتحادیه های معلمان ، جامعه شناسی آموزش تطبیقی ، منطق مراقبت ، سرمایه نمادین ، عدالت آموزشی ، کنش جمعی ، ذخیره کنشی دیجیتال