نقش انگیزش درونی در پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

تحولات جدید نظام آموزشی و گسترش مدارس هوشمند، نقش معلم و سبک های تدریس را به صورت بنیادین در انگیزش درونی و خودتنظیمی یادگیری دانش آموزان دگرگون ساخته است. مساله پژوهش حاضر، بررسی اثر سبک های تدریس معلمان بر افزایش انگیزش درونی و راهکارهای عملی تقویت آن در مدارس هوشمند ایران است. اهداف پژوهش شامل: ۱) تحلیل عوامل موثر بر انگیزش یادگیری، ۲) شناسایی ارتباط سبک تدریس با خودتنظیمی دانش آموزان، و ۳) ارائه راهکارهای عملی است. روش تحقیق توصیفی–تحلیلی با مرور منابع تخصصی، مطالعات کمی و کیفی، و تجزیه وتحلیل تجربیات مدارس منتخب بوده است. یافته ها نشان دادند که عوامل فردی (هدف گذاری، خودپنداره)، محیط خانواده (سبک فرزندپروری، حمایت عاطفی)، و محیط مدرسه (سبک مدیریت، بازخورد و ارزشیابی توصیفی، استفاده از فناوری آموزشی) نقش کلیدی در انگیزش درونی دارند. نتایج تاکید می کند تقویت انگیزش درونی نیازمند هم افزایی معلمان، خانواده و سیاست های مدرسه محور است تا یادگیری به فرایندی پایدار، معنادار و خودراهبرانه تبدیل گردد.

کلیدواژه ها:

انگیزش درونی ، خودتنظیمی یادگیری ، سبک تدریس ، مدرسه هوشمند ، بازخورد ، فناوری آموزشی ، عوامل خانوادگی.