تاثیر قارچ مایکوریزا آربسکولار بر رشد و جذب عناصر در چهار رقم تاک تحت شرایط تنش خشکی
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 5
فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JCPP-15-4_004
تاریخ نمایه سازی: 5 بهمن 1404
چکیده مقاله:
در این پژوهش، اثر پنج نوع قارچ مایکوریزای "ورسیفرم"، "اینترارادیسز"، "اتانیکیتوم"، "کالدونیوم" و "موسه آ" در سه سطح تنش آب (۱۰۰ درصد، ۶۰ درصد و ۳۵ درصد ظرفیت زراعی)، بر رشد و جذب عناصر غذایی چهار رقم تاک ("رشه"، "سیاه سمرقندی"، "شیرازی" و "فلیم سیدلس") در قالب طرح کاملا تصادفی در پنج تکرار مورد بررسی قرار گرفت. صفات اندازه گیری شده سطح برگ، طول میانگره، وزن تر و خشک ریشه و اندام هوایی، میزان همزیستی ریشه، عناصر معدنی نیتروژن، فسفز، پتاسیم، آهن و روی بودند. با افزایش سطح تنش خشکی، میزان عناصر غذایی نیتروژن، فسفر، آهن و روی کاهش، اما میزان پتاسیم افزایش یافت. تنش خشکی سبب کاهش پارامترهای رشدی در تمامی ارقام تاک شد. همزیستی با مایکوریزا، سبب بهبود ویژگی های رشدی انگور و جذب عناصر غذایی در شرایط تنش خشکی شد. به طوری که بیشترین میزان فسفر در رقم سمرقندی همزیست شده با قارچ اینترارادیسز در شرایط تنش خشکی ۶۰ درصد و ۳۵ درصد (۰/۲۳ درصد) مشاهده شد. بیشترین میزان پتاسیم در تیمار تنش خشکی ۶۰درصد در انگور رقم سیاه سمرقندی همزیست شده با قارچ اتانیکیتوم به دست آمد (۱۲/۲ درصد) تاک های "فلیم سیدلس" تلقیح شده با قارچ کالدونیوم در تنش ۳۵ درصد کمترین میزان آهن (۲۸/۶ میلی گرم بر کیلوگرم) و کمترین میزان روی (۷/۵۲ میلیگرم بر کیلوگرم) را نشان دادند. کمترین میزان همزیستی در قارچ کالدونیوم در تنش ۳۵ درصد به میزان ۴۴درصد مشاهده شد. بیشترین سطح برگ در همزیستی با قارچ اینترارادیسز در رقم فلیم سیدلس و بیشترین میزان طول میانگره در رقم سیاه سمرقندی همزیست شده با قارچ ورسیفرم (۳/۹۴ سانتی متر) در تنش خشکی ۶۰درصد مشاهده شد. بنابراین با توجه به نتایج، رقم سیاه سمرقندی متحمل ترین و فلیم سیدلس حساس ترین رقم بودند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
علی قرمزی
Department of Horticultural Sciences, Faculty of Agriculture, Shahrekord University, Shahrekord, Iran.
غلامرضا ربیعی
Department of Horticultural Sciences, Faculty of Agriculture, Shahrekord University, Shahrekord, Iran.
بهروز شیران
Department of Plant Breeding and Biotechnology, Faculty of Agriculture, Shahrekord University, Shahrekord, Iran.
حبیب اله نوربخش
Shahrekord Agricultural and Natural Resources Research and Education Center, Shahrekord, Iran.
احسان شهبازی
Department of Plant Breeding and Biotechnology, Faculty of Agriculture, Shahrekord University, Shahrekord, Iran.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
