مطالعه عوامل موثر بر تصمیم­گیری اخلاقی مربیان زن استان تهران

امروزه رعایت اخلاق و حفظ ارزش­های اخلاقی یکی از پدیده­های مهمی است که در بیشتر سازمان ها مدنظر قرار می­گیرد. هدف تحقیق حاضر، مطالعه عوامل موثر بر تصمیم­گیری اخلاقی مربیان زن استان تهران بود. جامعه آماری پژوهش، تمامی مربیان زن باشگاه­های ورزشی استان تهران بود و نمونه آماری پژوهش ۳۹۸ نفر تعیین شد که به صورت هدفمند و دردسترس از بین جامعه پژوهش انتخاب شدند. ابزار تحقیق، پرسشنامه محقق­ساخته ای بود که پس از اعتبارسنجی استفاده شد. برای تحلیل داده ها از آزمون های کلموگروف-اسمیرنف و آزمون t تک­نمونه ای و برای طراحی مدل از مدل سازی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج تحلیل عامل تاییدی مدل پژوهش نشان داد که عوامل حرفه­ای، اخلاق شخصی، عوامل محیطی، عوامل انحرافی، معنویات و مادیات و عوامل روحی-روانی به ترتیب بیشترین اثر را بر تصمیم­گیری اخلاقی مربیان زن استان تهران داشتند. با توجه به بارهای عاملی به دست آمده، سه عامل طفره رفتن از مسئولیت، چارچوب های اخلاقی و محیط­های اجتماعی، دولتی و قانونی، بیشترین نقش را داشتند. همچنین، تفاوت معناداری بین عوامل موثر بر تصمیم­گیری اخلاقی مربیان زن استان تهران در ورزش­های تیمی و انفرادی مشاهده نشد. براساس یافته های تحقیق، لازم است به عوامل حرفه­ای، شخصی و محیطی که بیشترین تاثیر را بر تصمیم­گیری اخلاقی مربیان زن استان تهران دارند، توجه بیشتری شود.

کلیدواژه ها:

اخلاق شخصی ، تصمیم&shy ، گیری اخلاقی ، عوامل حرفه&shy ، ای ، مربیان زن